Niederwartha Elbe Bridges, Bruggengroep over de Elbe tussen Dresden en Radebeul, Duitsland

De Niederwartha Elbbruggen bestaan uit twee onafhankelijke constructies die de rivier tussen Dresden en Radebeul overspannen. De ene draagt voertuigverkeer terwijl de andere nabijgelegen structuur het spoorvervoer over het water regelt.

De spoorbrug werd tussen 1873 en 1875 gebouwd voor de lijn Berlijn–Dresden, met drie stalen ruitvormige vakwerken van elk 62 m overspanning over de Elbe. Op 8 mei 1945 blies een Wehrmacht-commando met een SS-eenheid de brug op; op 31 juli 1945 stortte bij een proefrit de resterende overspanning in, waarbij stoker Mohr en een onbekende Sovjetsoldaat omkwamen. Op 13 april 1946 was een spoor provisorisch hersteld, en tussen 1977 en 1983 werd de brug vervangen. De verkeersbrug, met 192 m hoofdoverspanning de langste tuibrug in samengestelde bouw van Duitsland, werd op 12 december 2011 opengesteld.

De spoorbrug droeg tot 8 mei 1945 ook wegverkeer, toen een Wehrmacht-commando en een SS-eenheid haar opbliezen om Sovjettroepen de oversteek te beletten. Een tijdelijke voetgangersbrug en later een veer hielden de oversteek in stand tot op 13 april 1946 één spoor weer berijdbaar was. De wegbrug, de eerste tuibrug van Saksen, werd op 12 december 2011 opengesteld.

Voetgangers en fietsers steken de Elbe over via de spoorbrug, die een gecombineerd voet- en fietspad heeft; de verkeersbrug heeft twee rijstroken en is niet voor hen bedoeld. De twee bouwwerken lopen parallel op ongeveer 10 m afstand, de pijlers staan in elkaars verlengde en de verkeersbrug ligt stroomafwaarts van de spoorbrug.

De wegbrug heeft een intern pylon-toegangssysteem met liften waarmee teams inspecties en onderhoudsgebieden via toegewijde paden kunnen bereiken. Deze benadering van brugonderhoud is ongewoon en toont hoe technische keuzes praktische langdurige zorg aanpakken.