Langheim Abbey

Langheim Abbey is een kloostercomplex in Klosterlangheim in Opper-Franken, Beieren, gesticht in 1132 met karakteristiek cisterciënzer ontwerp. Het complex bevat stenen gebouwen met Romaanse en Gotische elementen geïntegreerd in het stadscentrum, wat de oorspronkelijke indeling van het klooster weerspiegelt.

Het klooster werd in 1132 gesticht en groeide uit tot een belangrijke landeigenaar en administratief centrum dankzij steun van bisschoppen en adel. Zweedse troepen berokkenden ernstige schade tijdens de Dertigjarige Oorlog, een klap waarvan de instelling zich nooit volledig herstelde.

De abdij was een belangrijk centrum voor handschriftenproductie en leren dat eeuwenlang het onderwijs in de regio vormde. Bezoekers kunnen deze leergierige traditie nog steeds terugzien in de architectuur en indeling van de bestaande gebouwen.

De abdij ligt in het centrum van Klosterlangheim en is gemakkelijk te voet bereikbaar. Sommige gebouwen zijn van buiten zichtbaar, terwijl de binnenaccess kan variëren afhankelijk van openingstijden en religieuze diensten.

Een verwoestende brand in 1802 verspreidde negenenveertig monniken naar verschillende locaties en beëindigde de actieve monastieke gemeenschap. Dit gebeurde markeerde het definitieve einde van zeven eeuwen continue monastiek leven op deze plaats.