Saint Vitus Church, Katholieke parochiekerk in Visbek, Duitsland.

De Sint-Vituskerk is de katholieke parochiekerk van Visbek, gebouwd in neogotische stijl van 1872 tot 1876 door de architecten Hilger Hertel de Oude en Franz Xaver Lütz. Deze georiënteerde driebeukige hallenkerk is buiten ongeveer 53 meter lang, met een 65 meter hoge toren met kruis en vijf bronzen klokken. Het interieur meet 30,5 bij 22 meter en biedt plaats aan ongeveer 800 kerkgangers.

Een oorkonde uit 819 noemt Visbek als ‘fiscbechi’ en verleent abt Gerbert Castus immuniteit; tegenwoordig geldt zij als een Corvey-vervalsing uit het late 10e eeuw. Vanaf 780 stichtte Karel de Grote negen missiedistricten, waaronder Visbek, waar de eerste kerk werd gebouwd. In 855 schonk Lodewijk de Duitser de plaats aan de abdij van Corvey. De huidige kerk, de zevende op deze plek, werd 1872–1876 gebouwd door Hilger Hertel de Oude en Franz Xaver Lütz en in 1884 ingewijd.

De patroonheilige Vitus verbindt de parochie met de abdij van Corvey, waar zijn relieken worden bewaard; in 1937 ontving Visbek een Vitus-reliek uit Corvey. Op het Klosterplatz aan de noordzijde van de kerk staat sinds 1984 een bronzen beeldengroep van de Osnabrücker dombeeldhouwer Willi Witte met abt Gerbert Castus, priester Folcard en graaf Emmig.

De kerk staat op het hoogste punt van de dorpskern van Visbek en is vanuit de omliggende boerschappen te zien; aan de noordzijde staat op het Klosterplatz de bronzen beeldengroep van abt Gerbert Castus. De toren bevat vijf bronzen klokken, de oudste in 1615 gegoten door Johann Groning uit Oldenburg. Het interieur biedt plaats aan ongeveer 800 mensen.

De in 1615 door Johann Groning uit Oldenburg gegoten klok doorstond de Dertigjarige Oorlog en hangt nog in de toren; haar Nederduitse inscriptie vraagt God de ellende en zonde van de schenker aan te zien. In 1948 kwamen twee klokken van de gieterij Otto uit Bremen-Hemelingen erbij, in 1979 nog twee van de gieterij Mark uit Brockscheid in de Eifel.