Abbaye Saint-Pierre de Ratisbonne, Benedictijner klooster in Regensburg, Duitsland

Weih Sankt Peter was een klein benedictijns klooster, rond 1070 gesticht buiten de Arnulfinische stadsmuur van Regensburg op een terrein ten noorden van het huidige hoofdstation. Geen gebouw bleef bewaard: het complex werd in 1552 voorafgaand aan de Schmalkaldische Oorlog afgebroken zodat vijandelijke troepen buiten de muur geen dekking vonden, en alle resten werden verwijderd.

De Ierse monnik Marianus Scottus stichtte het klooster rond 1070 en trok daarmee veel medebroeders uit Ierland naar Regensburg. Het klooster bleef eeuwenlang actief totdat de gebouwen in 1552 werden afgebroken.

De herinnering aan het klooster leeft voort in de namen Petersweg, Peterstor (voorheen Weih-St.-Peters-Tor), Peterskirchlein en het voormalige Petersfriedhof. Het priorij bleef ondergeschikt aan het Schottenklooster St. Jakob, en de abdis van Obermünster benoemde de prior vanuit St. Jakob. De Ierse periode eindigde in 1515, daarna leidden Schotse prioren de gemeenschap tot 1552.

Van het klooster zelf is niets bewaard; de locatie lag ten noorden van het huidige Regensburg Hauptbahnhof, buiten de voormalige Arnulfinische stadsmuur. Zoek naar de namen Petersweg, Peterstor (voorheen Weih-St.-Peters-Tor), Peterskirchlein en het voormalige Petersfriedhof, die de herinnering aan het complex levend houden.

Stichter Marianus Scottus zou de locatie van het klooster hebben gekozen na een droom waarin hij een kleine kerk gewijd aan Sint-Pieter zag. Deze legende laat zien hoe spirituele visioenen de beslissingen van de vroege monniken leidden.