Heidenhäuschen, Cultureel erfgoedmonument en top in Hessen, Duitsland.

De Heidenhäuschen is een meertoppige bergkam van het Oberer Westerwald in Hessen, die 397,9 m boven zeeniveau reikt en tot 200 m uitsteekt boven het Elbbachtal en het Limburger Becken. Hij bestaat vooral uit olivijnbasalt van uitbarstingen van ongeveer 28–22 miljoen jaar geleden, en er zijn twee voormalige vulkaankraters aangewezen. Bij de top ligt een veld van basaltblokken dat grotendeels onder ijstijdcondities is gevormd.

Archeologische vondsten bij de rug zijn een stenen kist bij Niederzeuzheim van omstreeks 1900 v.Chr. en grafurnen van omstreeks 1000 v.Chr. Voor de Hallstattperiode (ongeveer 700–450 v.Chr.) zijn wallen op de top gedocumenteerd, en in de La Tène-periode legden Kelten meerdere ringwallen aan; in 1902 werden hier twee door de Treveri geslagen munten gevonden. De Ubii hielden er later een gerechtsplaats gewijd aan de Matronae Mahalinehae, die als Frankisch gerecht bleef bestaan en in de middeleeuwen naar Ellar werd verplaatst.

De naam komt van het oude Germaanse rechtsterm harahus, de plaats waar eden werden gezworen; de dialectvorm hârehäusje werd in het begin van de 19e eeuw herinterpreted als Heidenhäuschen. De Ubii hielden hier een rechtbank gewijd aan de Matronae Mahalinehae, en de omgeving heet nog steeds "das Gericht".

De top is te voet bereikbaar vanuit alle omliggende dorpen, waaronder Ellar, Hintermeilingen, Steinbach, Oberweyer, Oberzeuzheim en Hangenmeilingen. De langeafstandswandelroute IV van de Westerwald-Verein loopt vlak onder de top langs. De heuvelrug ligt ongeveer 11 km ten noorden van Limburg an der Lahn, tussen het Elbbachtal in het westen en het Limburger Becken in het zuiden.

De naam komt van de Frankische rechtsterm harahus, de plaats waar eden werden gezworen, bewaard in de dialectvorm hârehäusje en in het begin van de 19e eeuw herinterpreteerd als Heidenhäuschen. De directe omgeving heet in de volksmond nog steeds „das Gericht“ (het gerecht).