Schloss Eisenbach, Kasteel in Lauterbach, Hessen, Duitsland

Schloss Eisenbach is een stenen vesting op verheven terrein in Lauterbach met middeleeuwse architecturale elementen en verdedigingsstructuren zichtbaar in het gehele ontwerp. Het gebouw vertoont karakteristieke kenmerken, waaronder poorten, muren en kamers die verschillende bouwperiodes weerspiegelen.

Rond of vóór 1200 bouwden de graven van Ziegenhain Eisenbach als kasteel ter beveiliging van een weg; in 1217 wordt het voor het eerst vermeld onder Cunradus de Isenbach en in 1269 verwoestte de Fuldaanse prins-abt Bertho II van Leibolz het. Na het uitsterven van de Eisenbachs in 1429 kreeg Hermann Riedesel, de „Gouden Ridder”, het leen; zijn nazaten werden in 1432 erfmaarschalken van Hessen en bezitten het kasteel nog steeds.

De bijnaam „Wartburg van Opper-Hessen” komt van Hermann IV. Riedesel zu Eisenbach, die het lutherse geloof aannam na een ontmoeting met Philipp Melanchthon en in 1527 de Reformatie invoerde. De slotkapel, gebouwd van 1671 tot 1675, was het eerste kerkgebouw in de streek met een zuiver protestantse inrichting, met galerijen aan drie zijden en een rijk gesneden preekstoelaltaar uit 1674 van Kaspar Wiedemann.

Het complex ligt ongeveer 3,7 km ten zuiden van Lauterbach en 1,8 km ten zuidoosten van Frischborn, boven de beek Eisenbach. Het fietspad Vulkanradweg loopt langs het vrij toegankelijke, uitgestrekte kasteelpark; de gebouwen zijn van buiten te bekijken. Aan de voet ligt een overdekte rustplaats van de vroegere Oberwaldbahn.

Het opschrift in het poortgebouw vermeldt dat de Riedesel, erflandmaarschalken van Hessen, het bezit al 500 jaar onderhouden. In de kapel van 1671–1675 toont de in 1674 door Kaspar Wiedemann gesneden preekstoelaltaar de vier evangelisten in de nissen, bekroond door Christus.