Kloster Schiffenberg, Romaans klooster in Giessen, Duitsland

Het Kloster Schiffenberg is een voormalig klooster op de Schiffenberg, ten zuidoosten van Giessen. De romaanse pijlerbasiliek, gebouwd van 1130 tot 1150, was oorspronkelijk driebeukig met een transept en een achthoekige vieringtoren; eind twaalfde eeuw kwam er een overwelfd westkoor met twee ronde torens bij. De muren van ruwe grijze steen hebben een rij kleine rondboogvensters, en het steile grijze leien dak eindigt links in een ronde toren met kegeldak.

Gravin Clementia van Gleiberg, weduwe van Koenraad I van Luxemburg, schonk het terrein in 1129 aan het aartsbisdom Trier op voorwaarde dat er een klooster werd gebouwd; aartsbisschop Meginher van Falmagne wijdde datzelfde jaar het onvoltooide complex in. Augustijner koorheren uit Springiersbach betrokken het, en de kerk werd tussen 1130 en 1150 gebouwd. In 1323 hief aartsbisschop Boudewijn van Trier het koorherenklooster op en vertrouwde het toe aan de Duitse Orde, die het tot 1809 behield.

De herkomst van de naam Schiffenberg is niet zeker: de oudste vermeldingen luiden "Skephenburc" (1129) en "Sefphenberch" (1139), en er bestaan minstens zes verklaringen, waaronder "burcht van de schepenen" of een afleiding van "schief". In de zomer vinden in de basiliek en op de binnenplaats de Gießener Kultursommer en diensten plaats.

Het complex ligt op de 281 meter hoge Schiffenberg aan de zuidoostrand van het Gießener Stadtwald, bij de wijk Petersweiher en het Pohlheimer dorp Hausen. De toegang voert de heuvel op, waarvan de steile zuid-, noord- en westzijde vroeger door een ringmuur werden beschermd. De basiliek en de binnenplaats dienen in de zomer voor de Gießener Kultursommer en kerkdiensten; controleer de data vooraf.

Archeologische resten onder het klooster tonen tekenen van menselijke bewooning van duizenden jaren voor de bouw van het klooster. Deze oude lagen onthullen hoe deze locatie mensen uit verschillende perioden van de geschiedenis aantrok.