St. Magnus, Katholieke parochiekerk in Rammingen, Duitsland

St. Magnus is een wit en lichtgeel katholiek parochiekerk in Unterrammingen, teruggezet van de hoofdstraat tussen boerderijen. Het onderste deel heeft een gebogen witte muur met een donker crucifix in een verzonken boognis; daarboven een bruin zadeldak met een klein dakkapel. Rechts staat een hoge vierkante toren met horizontale witte banden, vier rijen smalle openingen, donkere dubbele vensters, een groene uiendom en een kruis.

De parochie werd in 1565 hersteld na de opheffing van de vroegmisstichting van Mattsies en kwam in 1598 aan de Fuggers. Omdat de middeleeuwse kerk bouwvallig was, vroeg pastoor Joseph Anton Germiller in 1761 in München om nieuwbouw. Hofbouwmeester Ignaz Prechler tekende de plannen, 25.000 bakstenen van het afgebroken kasteel Angelberg werden verwerkt; de bouw duurde van 1767 tot 1768 en kostte 5581 gulden en 20 kreuzer. De wijding volgde pas in 1818.

De kerk is gewijd aan Sint-Magnus, wiens verering de parochie sinds de middeleeuwen heeft gevormd. Het altaarstuk met de heilige, in 1732 geschilderd door Joseph Anton Hafner uit Türkheim, geldt als verloren. De parochie hoort tegenwoordig bij de parochiegemeenschap Mattsies; de kerk is vooral bekend om haar barokke inrichting uit de 18e eeuw.

De omheinde kerk staat iets teruggetrokken naast de hoofdstraat tussen boerderijen, met de begraafplaats aan de oostzijde. Ze is oostwaarts gericht en de massieve toren staat zijdelings tegen de koorsflank. Toegang tot het interieur hangt af van de parochiegemeenschap Mattsies; informeer ter plaatse voordat u een bezoek plant.

Het orgelfront van 1775 behoort tot de mooiste van Zwaben. De barokke inrichting van de kerk dateert grotendeels uit de 18e eeuw; het in 1732 door Joseph Anton Hafner uit Türkheim geschilderde hoogaltaarstuk met de heilige Magnus geldt als verloren.