Eckartsburg, Middeleeuwse kasteelruïne in Eckartsberga, Duitsland

De Eckartsburg is een gedeeltelijk bewaarde hoogburcht op een bergrug boven Eckartsberga, bestaande uit een kernburcht en een voorburcht. Men betreedt haar via een 8,2 meter lange poortboog, waarvan de nis voor de poortwachter ook als gevangenis diende. De kernburcht heeft een 10,4 meter lange en 2,8 meter brede poort met drie meter dikke muren. De bewaarde 22 meter hoge bergfried staat op de rots, heeft 2,50 meter dikke muren en diende als gevangenis- en foltertoren. De grote bergfried van 36 meter, met vijf verdiepingen, is beklimbaar en bevat een diorama en een klein museum.

Hermann I, paltsgraaf van Saksen en later landgraaf van Thüringen, bouwde rond 1200 de romaanse kern van het huidige kasteel: ringmuur, bergfried, palasruïne en poort. Een oorkonde uit 1066, door koning Hendrik IV in Eckartsberga uitgevaardigd, vermeldt voor het eerst een kasteel, hoewel opgravingen in 1901 geen resten van een oudere versterking op de heuvel vonden. In 1247 veroverde Hendrik de Verhevene van Wettin het kasteel en gebruikte het als steunpunt in de Thüringse successieoorlog.

De naam komt van de middeleeuwse figuur van de trouwe Eckart, een karakter uit oude regionale legendes en verhalen. Het verhaal was zo levendig in de gedachten van mensen dat Goethe hier inspiratie vond om er een ballad over te schrijven.

Toegang tot de ruïne vereist goed evenwicht en voorzichtigheid, omdat delen van de structuur instabiel zijn en veiligheidsbalustrades op sommige plaatsen ontbreken. Bezoekers moeten van tevoren informeren, omdat de plaats soms gesloten is voor onderhoudswerkzaamheden.

De 22 meter hoge bergfried rust rechtstreeks op de rots en diende als gevangenis- en foltertoren; gevangenen werden door een opening in het tongewelf naar beneden gelaten. De deur ligt negen meter boven de grond en was alleen per ladder bereikbaar. De grote toren van 36 meter is beklimbaar en herbergt een diorama en een klein museum.