Kloster Bersenbrück, Voormalig cisterciënzerinnenklooster in Bersenbrück, Duitsland

Het Kloster Bersenbrück is een voormalig cisterciënzerklooster in Bersenbrück, Nedersaksen. Een stenen brug uit 1728 voert over de Klostergraben naar een barokke poort uit 1700, waarvan de boog een wapenschild draagt. Daarachter staan de Sint-Vincentiuskerk met haar massieve vierkante toren en de westvleugel van het klooster; het noordelijke schip, de vroegere Ravensbergse kerk, dateert uit de 12e eeuw.

Gesticht in 1231 door graaf Otto II van Ravensberg en zijn vrouw Sophia, stond het cisterciënzerinnenklooster eerst onder leiding van abdis Clementia, vermoedelijk een zuster van bisschop Ludolf von Holte van Münster. Paus Innocentius IV verleende het in 1243 het ‘Grote Privilege’. Rond 1484 sloot het convent zich aan bij de hervorming van Bursfelde. Op 22 februari 1787 werd het kloosterleven beëindigd; het wereldlijke stift dat volgde werd in 1964 definitief opgeheven.

De Latijnse naam van het klooster, Monasterium Ste. Dei Genitricis et Virginis Mariae, wijdde het aan Maria, moeder Gods. Abdis Lucretia Elisabeth von Vincke leidde het convent 55 jaar vanaf 1614, loste de schulden af en leidde het door de Dertigjarige Oorlog, waarin de zusters drie keer om veiligheidsredenen het klooster moesten verlaten.

De plaats is van buitenaf vrij toegankelijk, waardoor bezoekers op elk moment rond de centrale binnenplaats kunnen wandelen en de gebouwen van buiten bekijken. Voor toegang tot de interieurs van het museum en de gerechtelijke faciliteiten is het verstandig om van tevoren openingstijden te controleren, omdat sommige gebiedsdelen beperkte bezoekmogelijkheden kunnen hebben.

De klostertuinen zijn opnieuw ontworpen op basis van historische gegevens en bevatten inheemse planten gekozen ter ondersteuning van lokale vogels en insecten. Deze aanpak biedt bezoekers inzicht in hoe middeleeuwse kloosters hun gronden beheerden en zelfvoorzienende gemeenschappen onderhielden.