Giebelmoor, Natuurreservaat in Nedersaksen, Duitsland

Giebelmoor is een natuurreservaat in Neder-Saksen dat ongeveer 670 hectare beslaat en bestaat uit elzenbos, berkenbos en gemengd eikenbos. Het terrein wordt doorkruist door talrijke drainagekanalen die het natte moerasland beheren.

Het Giebelmoor is het enige aaneengesloten broekbos dat in de Drömling bewaard bleef; de rest van het wetland werd in de 19e eeuw omgezet in grasland en akkers. De Aller-Ohre-regulering van 1868 met haar drainagekanalen verlaagde de grondwaterspiegel en deed een groot deel van het elzenbroekbos afsterven. In 1972 werd een eerste bos van 24 hectare als natuurreservaat aangewezen, en het huidige natuurreservaat bestaat sinds 2 februari 1979.

De Giebeldamm, een smalle districtsweg, doorsnijdt het veen van west naar oost en scheidt het Kleine Giebelmoor in het noorden van het Große Giebelmoor in het zuiden. De ontwateringsgreppels dragen namen naar hun breedte in voet: de Sechzehnfüßergraben vormt de westgrens, de Zwanzigfüßergraben, de breedste, loopt van noord naar zuid, en de Durchhaugraben ligt in het oosten.

De Giebeldamm, een smalle districtsweg, doorsnijdt het veen van west naar oost en scheidt het Kleine Giebelmoor in het noorden van het Große Giebelmoor in het zuiden. In het bos geldt voor een Naturwaldzelle een absoluut toegangsverbod, ook op paden, en de omgeving van de kraanvogelbroedplaats mag in het broedseizoen niet worden betreden.

Sinds 1 januari 2026 zijn 641 hectare, dus 95,7% van het moeras, aangewezen als natuur bos en wordt het niet meer bosbouwkundig gebruikt. Al in 1972 werd in het Große Giebelmoor een eerste oppervlakte van 24 hectare als natuur bos aangewezen. In het bos ligt een Naturwaldzelle waar men ook op de paden niet mag komen.