Rosenmüllerhöhle, Karstgrot in Muggendorf, Wiesenttal, Duitsland

De Rosenmüllerhöhle bestaat hoofdzakelijk uit een 16 meter hoge hoofdruimte en is na een nieuwe opmeting 112 meter lang. De oorspronkelijke ingang lag op ongeveer 13 meter hoogte en was alleen per touw af te dalen; een in 1836 gemaakte kunstmatige ingang van 8 meter wordt nog steeds gebruikt. Binnen klimt het oude bezoekerspad over een versinterde puinhelling die Parnass wordt genoemd, en zijgangen leiden naar kamers zoals de Wachskammer.

Johann Ludwig Wunder, zoon van grotteninspecteur Georg Wunder, ontdekte de grot in 1790. De Leipziger anatoom Johann Christian Rosenmüller was in 1793 de eerste buitenstaander die haar betrad, en sindsdien draagt de grot zijn naam. In 1836 werd een 8 meter lange kunstmatige ingang gemaakt om haar als showgrot te exploiteren, wat tot 1960 duurde; daarmee is zij een van de oudste showgrotten van Frans Zwitserland.

De grot diende vanaf de 19e eeuw als een van de eerste toeristische bestemmingen in Frankische Zwitserland, aantrekkelijk voor bezoekers die de gangen wilden verkennen. Gedurende generaties hebben mensen deze kamers alleen bij kaarslicht doorkruist, wat een bijzondere manier van ondergronds verkennen creëerde.

De grot ligt ongeveer 600 m ten noorden van het centrum van Muggendorf, met de ingang op de beboste zuidhelling boven het Wiesentdal op circa 430 m hoogte. Sinds 1836 gaat men naar binnen via een 8 m lange kunstmatige gang in plaats van de oorspronkelijke 13 m hoge schacht. Van 1 oktober tot 31 maart is betreden verboden vanwege overwinterende vleermuizen; de stalen leuning verving de oude trapbalustrade.

De oude rondleidingsroute klimt over een met calciet bedekte puinhelling die Parnass heet, van waaruit zijgangen naar kamers zoals de Wachskammer leiden. De kaarsenhouders uit de tijd van de schauhöhle zijn er nog, een detail om naar te zoeken.