Dominikanerkloster St. Albert, Dominicaans klooster in Wahren district, Leipzig, Duitsland

Dominikanerkloster St. Albert is een dominicaans klooster aan de Georg-Schumann-Straße 336 in de Leipziger wijk Wahren. De kloosterkerk, in 1951-1952 gebouwd naar plannen van architect Andreas Marquart, is een wit geschilderde zaalkerk van gepleisterd baksteen met een klokkentoren aan de oostzijde. De rondboog keert terug in de orgeltribune, het koor en de vensters.

Een eerste dominicanenklooster werd in 1231 in Leipzig gesticht; de bijbehorende kerk, de Paulinerkirche, werd in 1240 door aartsbisschop Hildebrand van Maagdenburg gewijd. Het klooster werd in 1539 tijdens de Reformatie opgeheven en de gebouwen gingen in 1543 over naar de universiteit van Leipzig. De dominicanen kochten in 1931 het terrein in Wahren en wijdden op 20 december 1931 een kapel in het bestaande woonhuis; de kloosterkerk werd op 16 november 1952 gewijd.

De naam van het klooster verwijst naar de dominicaanse geleerde Albertus Magnus; de gemeenschap beheert een naslagbibliotheek van ongeveer 5000 banden over theologie, filosofie en kunst, plus een gastenverblijf met 16 kamers en vergaderruimtes. De leden werken als parochiepastor en geestelijk begeleider, en er worden bijeenkomsten over geestelijke thema's aangeboden.

Het klooster ligt aan de Georg-Schumann-Straße 336 in de wijk Wahren, in het noorden van Leipzig. Het complex omvat een gastenverblijf met 16 kamers, vergaderruimtes, een oratorium en een kamer met open haard; er worden bijeenkomsten over geestelijke thema's aangeboden. De bibliotheek met ongeveer 5000 banden over theologie, filosofie en kunst is een ter plaatse te raadplegen collectie met beperkte openbare toegang.

Op 5 augustus 1999 onthulde de Israëlische ambassadeur Avi Primor in de kloosterkerk een plaquette voor overste Aurelius Arkenau, die er tussen 1942 en 1945 joden, deserteurs, communisten en dwangarbeiders had verborgen. Namens Yad Vashem verklaarde hij hem postuum Rechtvaardige onder de Volkeren.