Dorpskerk van Rethwisch, Lutherse kerk in Börgerende-Rethwisch, Duitsland.

De kerk in Rethwisch is een gebouw van veldsteen en baksteen uit het begin van de 14e eeuw. Het driebeukige schip is ouder dan het achthoekige koor en de westtoren, die met verticale grijze houten planken is bekleed en door een steil piramidedak wordt bekroond. Het dak is gedekt met monnik- en nonpannen, en de zijbeuken hebben lessenaarsdaken.

In 1299 was een geestelijke van het klooster Doberan in Rabenhorst aangesteld; in 1353 wordt de kerk vermeld als "capella Redwisch", overgebracht van Rabenhorst naar Rethwisch. Het gebouw zelf verrees begin veertiende eeuw uit veldsteen en baksteen. Na de Reformatie ging het kloosterbezit in 1552 over naar het vorstelijke domein. Sinds 2001 zijn de sacristie, een historische klok, de preekstoel, de doopengel, de vensters, de muurschildering en de toren gerestaureerd.

De gemeente behoort tot de Propstei Rostock van de Nordkirche. De naam veranderde in 1353 van „capella Redwisch” in „ecclesia Redewisch” het jaar daarop, toen de kerk van Rabenhorst naar Rethwisch verhuisde. Binnen houdt een houten figuur een rol vast met het opschrift „Ein feste Burg”, en een messing kroonluchter hangt aan het plafond.

De kerk staat in Rethwisch, gemeente Börgerende-Rethwisch in de Landkreis Rostock, niet aan de rand van Börgerende. De westtoren is met hout bekleed, schip en achthoekig koor bestaan uit veldsteen en baksteen. Schip en zijbeuken worden gescheiden door twee pijlers met gotische bogen; het koor is gewelfd, de zijbeuken hebben vlakke houten plafonds. Ten noorden van het koor ligt een sacristie, ten zuiden van het schip een voorhal.

De westtoren is niet van steen maar van hout: de vierkante schacht is bekleed met verticale grijze planken en draagt een steil piramidedak met een kleine spits. Het schip en de zijbeuken zijn daarentegen van veldsteen en baksteen, en het dak is gedekt met monnik- en nonnetjesdakpannen.