Dorpskerk van Ludorf, Gotische bakstenen kerk in Ludorf, Duitsland

Dorfkirche Ludorf is een bakstenen kerk in Gotische stijl met een ongewone achthoekige grondvorm en vier uitbreidingen. Het interieur kenmerkt zich door geribde gewelven die een karakteristieke plafondstructuur creëren in de gehele ruimte.

De bakstenen kerk is gedocumenteerd op 8 mei 1346, toen bisschop Burchard van Havelberg het hoofdgebouw wijdde aan Maria en Laurentius. Volgens de legende stichtte een kruisvaarder uit het plaatselijke geslacht Wip(p)ert von Morin haar ongeveer 150 jaar eerder, naar het voorbeeld van de Heilig Grafkerk in Jeruzalem. De westelijke aanbouw is de sokkel van een toren die in de Dertigjarige Oorlog instortte.

De noordelijke kapel bevat de grafkelder die Adam Levin von Knuth in 1736 voor zichzelf en zijn vrouw liet bouwen; achter een eiken deur met smeedijzeren traliewerk staan negen doodskisten en een kinderkist. De zuidelijke kapel, open naar de centrale ruimte, was tijdens de dienst de herenbank. De klok Beata, gegoten in 1911, is vernoemd naar haar schenkster Beate von Bülow.

De hoofdingang is het westportaal, dat via de voorhal naar de achthoekige centrale ruimte leidt. De kerk is een filiaalkerk van de parochie Röbel en er worden regelmatig concerten gegeven. In 1996/97 werden de voorhal en de buitenmuren gerestaureerd met steun van de Duitse Stichting voor Monumentenzorg, en in 2001 werd de kerk opnieuw ingewijd.

Het grondplan weerspiegelt het ontwerp van de Kerk van het Heilig Graf in Jeruzalem, waardoor dit gebouw een zeldzaam architectonisch voorbeeld in Noord-Duitsland wordt. Deze weerspiegeling van een ver heilig oord was een ongebruikelijke keuze voor een kleine dorpskerk.