Dinosaurierfährten von Barkhausen, Prehistorische fossiele sporen in Bad Essen, Duitsland

De Dinosaurusvoetafdrukken van Barkhausen zijn gefossiliseerde voetafdrukken van verschillende grote dinosaurussen uit het Jurazazoen, ingebed in een natuurlijke rotsenwand. De rotsen tonen duidelijk de sporen die zijn achtergelaten door negen sauropoden en twee grote roofdieren die 150 miljoen jaar geleden door dit gebied liepen.

In 1921 vond steengroeve-eigenaar Heinrich Vehring de eerste afdrukken in de steen; geoloog Walther Klüpfel herkende ze als ichnofossielen en Max Ballerstedt, leraar aan het Gymnasium Adolfinum in Bückeburg, onderzocht ze wetenschappelijk. Eerst waren slechts enkele sauropodenporen blootgelegd; andere sporen, waaronder die van theropoden, werden later ontdekt. De groeve werd in 1982 beschermd, in 1983 werden meer voetafdrukken blootgelegd en in 2019 kreeg de locatie de titel Nationaler Geotop.

De sauropodensporen kregen in 1974 de naam Elephantopoides barkhausenensis van Kaever en de Lapparent, wat „olifantenvoet uit Barkhausen” betekent; het zijn de eerste Europese sauropodensporen met een wetenschappelijke naam. Sinds 2000 beschermt een glazen dak de rotswand, en ernaast staan twee levensgrote replica's van de mogelijke sporenmakers.

Het rotsoppervlak is steil geneigd en platforms stellen je in staat om de verschillende voetafdrukken vanuit verschillende hoeken te bekijken. De plaats is het hele jaar toegankelijk, hoewel regen de paden soms glad kan maken.

De sauropodeafdrukken kregen in 1974 de naam Elephantopoides barkhausenensis, „olifantenvoet uit Barkhausen”; het zijn de eerste Europese sauropodeafdrukken die een wetenschappelijke naam kregen. De afdrukken van de achterpoten meten 32 tot 38 cm in doorsnee, de paslengte is ongeveer anderhalve meter. Omdat klauwafdrukken ontbreken, is niet te zeggen of jonge of volwassen dieren ze maakten.