Dorpskerk van Karow, Middeleeuwse kerk in Pankow, Duitsland.

De Dorfkirche Karow is een laatromaans veldsteenkerkje aan Alt-Karow in het Berlijnse stadsdeel Karow. De drieschepige plattegrond met schip, ingesnoerd koor en apsis is opgetrokken uit zorgvuldig gehouwen veldsteen, met een rood pannendak en drie hoge boogvensters in de schipmuur. Naast de westgevel staat een vierkante toren met puntige spits en uurwerk, die via een kort tussenlid met het schip is verbonden.

Rond 1240–1260 gebouwd als drieschepige absiskerk van zorgvuldig behakt veldsteen, is de kerk van Karow de oudste dorpskerk op het Berlijnse deel van de Barnim. In 1429 werd ze overwelfd en beschilderd, in 1622 en 1792–1795 gerestaureerd, en in 1830 kreeg ze platte tongewelven. Friedrich August Stüler voegde in 1845–1847 de toren van gele baksteen toe, verbonden met het schip door een korte tussenbouw.

Het kerkhof ten oosten van de kerk ontstond in dezelfde tijd als het gebouw, wordt omgeven door een veldstenen muur en dient tot vandaag als begraafplaats; aan de overkant van de Straße 72 ligt de begraafplaats Karow III. De eiken deur van de laatmiddeleeuwse sacristie vertoont diepe bijlsporen, die worden verklaard door de inval van Zweedse huurlingen in de kerk tijdens de Dertigjarige Oorlog.

De kerk staat op de hoek van Alt-Karow en Straße 72; het kerkhof aan de oostzijde is omgeven door een veldstenen muur en Friedhof Karow III ligt aan de overkant van Straße 72. De toren is niet direct tegen de westmuur geplaatst, maar via een kort tussenbouw met het schip verbonden. De dichtgemetselde noordelijke ingang is zichtbaar onder het middelste venster van de noordzijde.

De eiken deur van de laatmiddeleeuwse sacristie vertoont nog diepe bijlsporen, toegeschreven aan Zweedse huurlingen die tijdens de Dertigjarige Oorlog de kerk binnendrongen. De drie stalen gietklokken werden op 24 mei 1925 gewijd, nadat de oorspronkelijke klokken in 1917 waren gevorderd.