Dorpskerk van Gatow, Kerk in Gatow, Spandau, Duitsland

De dorpskerk van Gatow bestaat uit vier duidelijk te onderscheiden delen uit verschillende bouwperioden, zichtbaar in de afwisseling van veldsteen en gepleisterd baksteenmetselwerk. Het veldsteenschip begon begin 14e eeuw als een smaller koor en werd in de 15e eeuw naar het westen verlengd. In 1844–1846 kwam er een houten dakruiter, in 1869 een gepleisterd altaarhuis en in 1913 een sacristie. Het hoofdportaal in de westmuur dateert van 1935 en werd in 1953 vervangen door een veldstenen spitsboogkopie.

Het schip van veldkeien werd begin 14e eeuw begonnen, toen Gatow aan het Benedictinessenklooster Spandau toebehoorde. In de 15e eeuw werd de kern verhoogd en westwaarts verlengd tot een zaalkerk. Na reparaties in 1723, 1741 en 1816 volgden een betimmerde dakruiter in 1844-1846, een bepleisterd altaarhuis in 1869 en een sacristie in 1913. De secularisatie bracht het dorp in 1558 aan keurvorst Joachim II.

Het dorp viel onder het Benedictinessenklooster van Spandau tot de secularisatie van 1558 het onder keurvorst Joachim II en het ambt Spandau bracht. Sinds 1539 is de kerk protestants en ze wordt tot vandaag voor diensten gebruikt. Gatow, Kladow en Groß Glienicke vormden één parochie tot de bouw van de Berlijnse Muur; in 1966 werd Gatow weer een zelfstandige dorpskerkgemeente, waarmee de toestand van omstreeks 1500 werd hersteld.

De kerk is gemakkelijk bereikbaar per bus vanuit Spandau, met directe verbindingen naar het dorp Gatow. Bezoekers moeten de lokale openingstijden controleren, aangezien het gebouw hoofdzakelijk open is tijdens diensten en gemeenschapsgebeurtenissen.

De bronzen klok in de toren dateert uit de 14e eeuw; in 1953 kwamen er twee klokken van gietijzer van de ijzergieterij Franz Weeren bij. Het jaartal 1350 op de windwijzer, eveneens uit 1953, is willekeurig gekozen en staat niet in de bronnen.