Kloster Weyarn, Augustijner klooster in Weyarn, Duitsland

Het Kloster Weyarn is een Augustijns klooster in Opper-Beieren met middeleeuwse wortels. Het complex combineert een kerk met meerdere woongebouwen en werkgebouwen geordend rondom binnenplaatsen, met kenmerken van Zuid-Duitse religieuze architectuur.

Graaf Siboto II van Falkenstein stichtte het klooster in 1133 op de plaats van kasteel Weyarn, gewijd aan de heiligen Petrus en Paulus, met het kathedraalkapittel van Salzburg als geestelijk toezicht. Grote branden in 1236 en 1356 verwoestten bijna het hele stift; pas in de late 14e eeuw herstelde Weyarn zich, vanaf 1374 zichtbaar in de bouw van een nieuwe stiftskerk in vroege gotiek. In 1803 werd het klooster opgeheven tijdens de secularisatie; in 1806 kochten enkele kanunniken het conventgebouw terug, terwijl prelatuur en refectorium werden gesloopt.

Sinds 1998 huist in het complex een convent van de Duitse broederprovincie van de Duitse Orde, die Weyarn datzelfde jaar tot zetel van haar provincie en van de Deutschordenswerke maakte. De Augustijnse kanunniken zijn er niet meer; de kerk van Sint-Petrus en Paulus dient nu als parochiekerk. In 2014 renoveerde de orde vier appartementen voor de broeders van het convent, in de zomer van 2018 werd het nieuwe prioraat ingewijd.

De voormalige stiftskerk St. Peter und Paul is nu de parochiekerk van Weyarn en het makkelijkst te bezoeken deel van het complex. De omliggende kloostergebouwen, waaronder de Petersstock en het Torhaus, worden door de Duitse Orde en als woningen en winkels gebruikt en zijn daarom niet vrij toegankelijk. De barokke kerk werd tussen 1687 en 1693 uit tufsteenblokken gebouwd; de onderbouw van de toren dateert van omstreeks 1630, het bovenste deel van 1713.

De noordvleugel werd nooit herbouwd: de orde liet dat plan varen ten gunste van restauratie van andere delen van het complex. In 2014 renoveerde zij vier appartementen voor de broeders van het convent, en in de zomer van 2018 werd het nieuwe prioraat ingewijd.