Fernmeldeturm Mannheim, Telecommunicatie- en observatietoren met draaiend restaurant in Mannheim, Duitsland

De Fernmeldeturm Mannheim is een betonnen telecommunicatietoren van 217,8 meter tussen het Luisenpark en de linker Neckaroever. De gladde, lichtgekleurde schacht draagt een bredere trommel met een ring van donkere glasramen en een overhangende rand, met een observatiedek op 121 meter en een draaiend restaurant op 124 meter. Daarboven rijzen een geribbelde witte sectie met gestapelde ringen en een rood-wit gestreepte mast.

Architect Erwin Heinle ontwierp de toren, die tussen 1973 en 1975 werd gebouwd om radio- en televisiesignalen in de regio uit te zenden. De constructie behoort tot een generatie van gewapend-betontorens die in de jaren 70 in Duitsland werden opgericht, een periode van grote investeringen in publieke omroepinfrastructuur.

De toren was een openbaar toegankelijke attractie van de Bundesgartenschau van 1975; in de eerste weken kwamen dagelijks meer dan 2000 bezoekers naar het uitzichtplatform en ongeveer 600 naar het restaurant. Het draaiende restaurant ligt op 124 meter hoogte, het uitzichtplatform op 121 meter. In 2025 werd de toren onder monumentenzorg geplaatst.

Het observatiedek biedt een wijd uitzicht over Mannheim, het Rijndal en beboste heuvels in de verte, met op heldere dagen zicht op de Vogezen. Een bezoek is het prettigst bij mooi weer, wanneer het zicht optimaal is en omliggende plaatsen duidelijk zichtbaar zijn.

In 1994 raakte een helikopter het bovenste gedeelte van de toren, wat leidde tot structurele aanpassingen en versterkte veiligheidsprotocollen. Het incident werd een keerpunt in discussies over vluchtroutes nabij hoge gebouwen in Duitse stedelijke gebieden.