Deutsches Sielhafenmuseum in Carolinensiel, Maritiem museum in Carolinensiel, Duitsland.

Deutsches Sielhafenmuseum in Carolinensiel is een havenmuseum in noordwestelijk Duitsland verspreid over verschillende historische gebouwen met een bassin met traditionele zeilboten. De collectie documenteert het leven aan de Noordzeekust door authentieke havenstructuren en schepen die tonen hoe mensen hier werkten en welke rol de haven speelde.

In 1978 stelde Gert Schlechtriem, directeur van het Deutsches Schifffahrtsmuseum in Bremerhaven, een Sielhafenmuseum voor; de Förderkreis werd opgericht en Frerich Eilts verwierf stukken. Het museum opende op 8 juni 1984 in het Groot Hus, een graanschuur uit 1840. Daarna volgden de Alte Pastorei (1994), het Kapitänshaus (1997) en de Rettungsschuppen (2005); de havenkom werd in 1986-87 hersteld.

De naam van het museum verwijst naar de Sielhäfen, sluishavens aan de Waddenzeekust, waar in de 19e eeuw een eigen havencultuur ontstond. Het Kapitänshaus uit 1803 toont het dagelijks leven van zeemansfamilies, het Groot Hus uit 1840, een voormalige graanschuur, de overgang van handelshaven naar museumhaven. Sinds 1990 varen weer traditionele zeilschepen de haven binnen; zij verzamelen zich elk jaar in augustus voor de WattenSail.

Het museum is de meeste dagen geopend en kan worden verkend via drie hoofdgebouwen, elk met verschillende aspecten in zijn collecties. Plan voldoende tijd in om alle gebieden en de schepen in het buitenbekken te bezoeken.

De museumkotter „Gebrüder AZ 5”, in 1929 te water gelaten, werd in 2001 gerestaureerd en is weer vaarwaardig; hij ligt in de museumhaven voor de Alte Pastorei en maakt tochten op de Waddenzee. Bij de vier expositiegebouwen hoort de Museumsweg Carolinensiel met 19 themaborden en 18 plaatsborden over landaanwinning en de geschiedenis van Carolinensiel en Harlesiel.