German Maritime Museum, Maritiem museum in Stralsund, Duitsland.

Het Deutsches Meeresmuseum gebruikt de hal van de voormalige Sint-Catharinakerk, een gotisch bakstenen gebouw met een steil rood pannendak en een dakkapel in de gevel, met lagere bakstenen vleugels en een voorgebouw met boogvensters. Binnen brengt een stalen sprengwerk uit 1972-1974 verdiepingen voor de tentoonstelling aan, en in het koor hangt een skelet van een gewone vinvis. Bijna 50 aquaria huisvesten meer dan 600 zeedieren, waaronder zeeschildpadden en Polynesische vissen.

Otto Dibbelt opende op 24 juni 1951 in het Katharinenkloster het natuurmuseum, met terraria van inheemse amfibieën en reptielen en aquaria met dieren uit de Oostzee en de Bodden. Vanaf 1957 leidde Sonnfried Streicher de ombouw tot Museum für Meereskunde und Fischerei. De voormalige kloosterkerk werd in 1972–1974 hersteld en met een stalen draagconstructie tot tentoonstellingshal met verdiepingen verbouwd; in 1974 ging het museum daar open, en van eind 2020 tot 17 juli 2024 werd het volledig gemoderniseerd.

Het museum gebruikt de hal van de voormalige Sint-Catharinakerk, een kloosterkerk die tussen 1972 en 1974 met een stalen draagconstructie tot expositiehal met verdiepingen werd verbouwd. In het koor hangt een skelet van een gewone vinvis, en een bassin van 350.000 liter in een gebouw op de binnenplaats huisvest zeeschildpadden. De naam wisselde meermaals: Natuurhistorisch Museum in 1951, Museum voor Oceanografie en Visserij vanaf 1957, Oceanografisch Museum Stralsund in 1966.

Het hoofdgebouw gebruikt de hal van de voormalige Catharinakerk, met aquaria in de gewelfde kelder en meer tentoonstellingen op de verdiepingen. Het museum heropende op 17 juli 2024 na een volledige modernisering die eind 2020 begon. Reken enkele uren voor de tentoonstellingen en aquaria.

De walvissententoonstelling staat niet in het hoofdgebouw van de voormalige Sint-Catharinakerk, maar in het Ozeaneum op het haveneiland van Stralsund, geopend op 11 juli 2008, waar 39 grote aquaria 7.000 dieren uit de Oostzee, Noordzee en Atlantische Oceaan huisvesten. In de Katharinenhalle zelf hangt het skelet van een gewone vinvis in het koor en is de lederschildpad Marlene te zien.