Deutsches Buchhändlerhaus, Neorenaissancegebouw in Leipzig, Duitsland.

Het Deutsches Buchhändlerhaus was de zetel van de Börsenverein der Deutschen Buchhändler in Leipzig, tussen 1886 en 1888 gebouwd door het Berlijnse bureau Kayser & von Großheim in neorenaissancestijl op een terrein dat de stad gratis beschikbaar stelde aan de Hospitalstraße, de huidige Prager Straße. Opvallend waren de steile schuine daken, de met koepels bekroonde torens en erkers; de feestzaal had stucwerk, muurschilderingen van Woldemar Friedrich en grote gebrandschilderde ramen. In 1943 verwoest, bestaat het niet meer; sinds 1996 staat op de plek het Haus des Buches.

Het gebouw werd in 1888 voltooid door architecten Kayser en von Grossheim, tijdens een periode waarin Leipzig snel uitbreidde als centrum van de Duitse boekenhandel. De creatie ervan weerspiegelt de opkomst van de stad als belangrijk uitgevercentrum.

De grote balzaal toont muurschilderingen van Woldemar Friedrich die Leipzigs plaats in het Duitse literaire leven illustreren, samen met een glaschildering getiteld 'Leipzig als Centrum van de Boekenhandel'. De kunstwerken aan de muren vertellen het verhaal van deze stad als een plaats waar boeken en uitgevers centraal stonden.

Het Deutsches Buchhändlerhaus bestaat niet meer: het werd in 1943 bij de luchtaanvallen verwoest, dus op de plek aan de vroegere Hospitalstraße, nu Prager Straße, valt niets meer te bezoeken. Sinds 1996 staat daar het Haus des Buches met het Literaturhaus Leipzig; naar dat gebouw moet je zoeken.

In het gebouw was Duitslands eerste blindenbibliotheek gevestigd, een instelling die in de archieven van de vereniging verder niet voorkomt. De feestzaal bevatte een glas-in-loodschildering getiteld 'Leipzig als middelpunt van de Duitse boekhandel', vervaardigd voor de opening in 1888. Op de plek staat nu het in 1996 geopende Haus des Buches, dat het Literaturhaus Leipzig huisvest.