Schloss, Architecturaal erfgoedmonument in Maroldsweisach, Duitsland.

Schloss Birkenfeld is een drie verdiepingen tellend hoofdgebouw dat vanaf 1738 verrees op de fundamenten van een vroeger waterkasteel, waarvan de licht onregelmatige plattegrond nog zichtbaar is. Geboste hoeklisenen en een licht vooruitspringende middenrisaliet met een platte driehoekige geveltop geleden de voorgevel. Vier vleugels met schilddaken groeperen zich rond een piepkleine lichtkoer en het hoofd trappenhuis, dat een eigen dak heeft. Eenlaagse dienstgebouwen flankeren de erekoer, die door tweelaagse paviljoens wordt begrensd.

Rond 1350 ging het bezit van de Zollners over naar de von Hutten; hun laatste mannelijke erfgenaam, Johann Philipp Friedrich von Hutten, begon in 1738 het huidige slot, waarvan het interieur in 1775 gereed was. De bijna vierkante kernburcht met twee hoektorens werd omstreeks 1742 vervangen door het nieuwe herenhuis, en de oude boerderijgebouwen werden tot ongeveer 1752 herbouwd. In de 19e eeuw erfden de graven van Ortenburg het landgoed, dat nog steeds in hun bezit is.

De interieurdecoratie uit de 18e eeuw is grotendeels bewaard. Het stucwerk kwam in drie fasen tot stand: Carlo Galdini in 1741/42, Johann Jakob Berg van 1752 tot 1754, en het rijke rococostucwerk van de bovenverdiepingen door de plaatselijke meester Bernhard Hellmuth. De wand- en plafondfresco's zijn van Johann Franz Gout; de 'Italiaanse' eetkamer werd volledig al fresco geschilderd met scènes uit de Griekse mythologie, zoals Mercurius en Argus en Apollo en Daphne.

Slot Birkenfeld ligt in het gehucht Birkenfeld, gemeente Maroldsweisach, niet in Maroldsweisach zelf. Vanaf de weg komt men het landgoed binnen via een toegang met leeuwen op zandstenen pijlers. Het complex is eigendom van de graven van Ortenburg, dus de gebouwen zijn van buitenaf te bekijken.

Het hoofdgebouw moest tussen 1994 en 1997 constructief worden gestabiliseerd wegens bouwfouten uit de bouwtijd, die de bronnen in verband brengt met een commissie van adellijke „kavalierarchitecten” die bouwheer Johann Philipp Friedrich von Hutten adviseerde.