Schloß Bloemersheim, Omgracht kasteel in Neukirchen-Vluyn, Noordrijn-Westfalen, Duitsland

Schloß Bloemersheim is een omgracht kasteel bij Neukirchen-Vluyn, voor het eerst vermeld in 1406 als het goed Blomertshof. Het hoofdgebouw en de voorburcht waren oorspronkelijk door twee ophaalbruggen verbonden; de gedempte grachten daartussen zijn in het terrein nog zichtbaar. De binnenplaats en tuin zijn alleen bij zeldzame culturele evenementen open, maar de achtergevel aan de kasteelvijver is goed te zien vanaf een nabijgelegen fietspad.

Een hoeve genaamd Blomertshof werd in 1406 voor het eerst vermeld als achterleen van Haus Gastendonk. Rond 1560 ging het bezit door huwelijk over van de familie von Baldrich naar de heren von Hoennepel genannt von der Impel, en in 1667 werd het als leen overgedragen aan de drost van het graafschap Moers, Freiherr von Pelden genannt Cloudt. Rond 1790 door Franse troepen geplunderd, werd het in 1802 voor 17.000 daalders verkocht aan de Krefeldse zijdefabrikant Friedrich Heinrich von der Leyen, wiens familie het tot het huidige kasteel uitbouwde.

De naam Bloemersheim wordt uitgesproken met een rek-e. Het landgoed is sinds 1802 de stamzetel van de Freiherren von der Leyen, toen de zijdeproducent en burgemeester van Krefeld Friedrich Heinrich von der Leyen het voor 17.000 taler kocht; de familie beheert nog steeds een landgoedbeheer met fruitverkoop en bosbouw. De binnenplaats en de tuin van het kasteel gaan alleen open bij zeldzame culturele evenementen.

De binnenplaats en de tuin van het kasteel zijn alleen bij zeldzame culturele evenementen toegankelijk; er is geen reguliere bezoekerstoegang. De achterzijde aan de kasteelvijver is goed te bekijken vanaf een populaire fietsroute die langs het landgoed loopt.

De naam wordt uitgesproken met een rek-e, en het complex gaat terug op een laatmiddeleeuws waterkasteel waarvan het hoofdgebouw oorspronkelijk alleen via twee ophaalbruggen bereikbaar was. De grens tussen het hertogdom Gelre en het graafschap Moers liep dwars door het kasteelterrein en de keuken van het hoofdgebouw; pas in 1724 onder de Pruisen werd die zo verlegd dat het hele terrein tot het vorstendom Moers behoorde.