Cottaer Spitzberg, Basalttop in Sächsische Schweiz-Osterzgebirge, Duitsland.

De Cottaer Spitzberg is een 390,8 meter hoge tephrietkoepel aan de westrand van de Sächsische Schweiz, die het dorp Cotta minstens 70 meter bovenrijst. Bij de top staan grijszwarte zuilen van het gesteente bijna verticaal, ongeveer 30 meter dik, blootgelegd door de steengroeve in de 19e eeuw. De noordzijde draagt een eiken-haagbeukenbos met winterlinde, Noorse esdoorn, gewone esdoorn en es.

In de 19e eeuw werd de top intensief ontgonnen voor basaltwinning, wat het natuurlijke landschap aanzienlijk veranderde. Deze mijnbouwactiviteiten haalde waardevolle geologische hulpbronnen uit de bergstructuur.

Een triangulatiekolom van de Saksische landmeetkundige dienst (station 2e orde nr. 57) werd in 1865 direct op het gesteente geplaatst voor de Midden-Europese meridiaanboog. Daardoor bleef een rest van de top gespaard voor de steengroeve. Vlak onder de top ligt aan de noordwestzijde een waarschijnlijk middeleeuws zoenoffer.

De top bereik je te voet: een kort pad klimt vanaf Großcotta (Cotta A) in het noorden en vanaf Kleincotta (Cotta B) in het noordoosten; vanuit het zuiden komen wandelpaden uit Berggießhübel en Zwiesel. De bovenste helling is rotsachtig en glad bij nat weer, stevig schoeisel is nuttig. De top is onbebost, waardoor het uitzicht in alle richtingen vrij blijft.

Aan de oostzijde van de heuvel werd begin jaren 1960 een klein bunkersysteem gebouwd als noodcommandopost voor het district Pirna bij een atoomaanval op Dresden. Aan de noordzijde, gericht op Dresden, kwam een apart observatiepunt. Het geheel ligt net onder de top, bij het vermoedelijk middeleeuwse stenen kruis op de noordwestflank.