Schloss Wolkenstein, Middeleeuws kasteel in Wolkenstein, Duitsland.

Schloss Wolkenstein is een hoogmiddeleeuwse burcht op een rotsrichel ongeveer 80 meter boven de Zschopau in Wolkenstein, Saksen. De oudste bewaarde delen zijn de woontoren uit de 14e eeuw en het keukenhuis in het noordoosten; de zuid- en noordvleugel met poortgebouw kwamen in de 16e eeuw erbij.

Kasteel Wolkenstein wordt voor het eerst vermeld in de 13e eeuw en diende als ministeriaal zetel voor de heren van Waldenburg in het Pleißenland, ter bescherming van een handelsroute naar Bohemen. Vanaf 1378 was het hun hoofdresidentie tot het geslacht in 1473 uitstierf en het leen aan de Wettins kwam. Rond 1500 liet Hendrik de Vrome het uitbreiden als jachtslot, en rond 1550 verbouwde zijn zoon August het tot een renaissanceresidentie. Schade uit de Dertigjarige Oorlog en latere verwaarlozing zorgden voor verval van delen.

De naam van het kasteel komt van de heren van Waldenburg, die Wolkenstein sinds 1378 bezaten; de nabije stad nam die naam over. Sinds 1963 herbergt een deel van de westvleugel een streekmuseum, en vandaag wordt de gerestaureerde Fürstensaal in de zuidvleugel voor evenementen gebruikt, terwijl de gemeentelijke burgerlijke stand huwelijken sluit in een historische zaal.

Het kasteel staat op een rotsrichel ongeveer 80 meter boven de Zschopau, die er bij de monding van de Preßnitz in een lus omheen stroomt. Het Museum Schloss Wolkenstein beslaat een deel van het gebouw, met een restaurant op de begane grond en de trouwzaal van de stad in een historische kamer. De Fürstensaal in de zuidvleugel wordt voor evenementen gebruikt.

De oudste bewaarde delen zijn de woontoren uit de 14e eeuw en het keukenhuis in het noordoosten; het kerngebouw dateert uit de 15e eeuw, de zuid- en noordvleugel met poortgebouw kwamen in de 16e eeuw erbij. Het complex heette al in 1372 slosz Wolkenstein, hoewel het verdedigende karakter overheerst.