Großsteingrab Bülzenbett, Neolithische dolmen in Geestland, Duitsland.

Het Bülzenbett is een neolithisch megalithisch graf van de trechterbekercultuur bij Sievern, nabij Geestland. De trapeziumvormige omlijsting van ongeveer 35 m lang bewaart 33 van de oorspronkelijke 55 stenen, enkele in 1970 weer opgericht. In het westen ligt de kamer van 8 × 4,7 m met drie dekstenen; de middelste werd tussen 1604 en 1755 opgeblazen en toont nog wiggen.

Het Bülzenbett werd tussen 3500 en 2800 v.Chr. gebouwd door de trechterbekercultuur (TBK). Al in 1605 tekende Wilhelm Dilich het graf, de oudste bekende afbeelding van een megalithisch graf in de Duitse literatuur. Midden 19e eeuw vond men binnen de omlijsting een kleine steenkamer met een bijl en een dolk van vuursteen; voorwerpen in Museum Burg Bederkesa wijzen op hergebruik in de klokbekercultuur.

Deze grafkelder was een gemeenschappelijke begraafplaats waar lokale gemeenschappen hun doden begroeven en belangrijke rituelen uitvoerden. De manier waarop de stenen zijn gerangschikt toont hoe belangrijk deze plek voor de bouwers was.

Het terrein is voor bezoekers toegankelijk via gemarkeerde paden en ligt in open gebied met een duidelijk zicht op de stenen structuur. Informatieborden ter plaatse leggen de indeling uit en helpen bezoekers de verschillende delen van de constructie te begrijpen.

Midden negentiende eeuw werd binnen de omlijsting een kleine steenkamer gevonden met een bijl en een dolk van vuursteen. De voorwerpen die in Museum Burg Bederkesa worden bewaard, tonen dat de plek ook in de klokbekercultuur werd bezocht, na de bouwers van de trechterbekercultuur.