Spielbank Baden-Baden, Casino in Baden-Baden, Duitsland

De Spielbank Baden-Baden bevindt zich in het middenblok van het Kurhaus, waarvan de zuilengang van acht Korinthische zuilen wordt bekroond door een rood-wit griffioenenfries. De speeltafels staan in het verbindende middendeel, de Weinbrennersaal achter de zuilengang dient als speelzaal; de linkervleugel gaat terug op het Promenadehaus uit 1766, in het rechterdeel was een theater ondergebracht.

Gokken werd voor het eerst toegestaan in Baden-Baden in 1801 in hotels; vanaf 1808 bouwde Friedrich Weinbrenner het voormalige jezuïetencollege om, waar op 16 juni 1812 een casino opende. In 1824 verhuisde het naar het nieuwe Conversationshaus (Kurhaus), waarvan de middenzaal de speelzaal werd. Van 1824 tot 1838 had Antoine Chabert de enige concessie.

De naam Spielbank betekent eenvoudig speelhuis. In de achttiende eeuw mochten herbergiers langs de weg naar de Geroldsauer waterval en het klooster Lichtenthal een zijkamer voor kansspelen inrichten, vanaf 1748 onder toezicht van een markgrafelijke spelcommissie. De zomergasten speelden rouge et noir, écarté en whist.

Het casino bevindt zich in het middendeel van het Kurhaus, bereikbaar via de zuilengang van acht Korinthische zuilen met een rood-wit griffioenenfries. Er wordt gespeeld in de Weinbrennersaal achter die zuilengang. Het gebouw staat op de linkeroever van de Oos, op enkele minuten van het centrum.

De concessiegeschiedenis staat in de bronnen: vanaf 1812 hadden twee Franse officieren de vergunning, in 1815 nam de Berlijnse koopman S. Oppenheimer die over voor 15 jaar, en van 1824 tot 1838 was Antoine Chabert de enige pachter van het spel. De speelbelasting ging naar het badfonds, dat de kanalisering van de Oos en de bouw van bruggen betaalde.