Burg Trausnitz im Tal, Middeleeuws kasteel in Trausnitz, Duitsland.

Burg Trausnitz im Tal is een kleine burcht met drie vleugels op een vijfhoekige plattegrond boven de Pfreimd, met een vierkante bergfried op de noordwesthoek naast de poort. De hoge buitenmuren van de woonvleugels vormen de ringmuur en omsluiten een smalle binnenplaats. Een gracht beschermt de westelijke toegang, en achteraan rijst een lichte toren met steil piramidedak op.

Het kasteel werd vermoedelijk midden 13e eeuw gebouwd door de heren van Waldthurn, ministerialen van de graven van Ortenburg-Murach, en voor het eerst vermeld in 1261. Rond 1280 kwam het aan de Wittelsbachs. Na de slag bij Mühldorf op 28 september 1322 werd Frederik de Schone van Oostenrijk hier 28 maanden gevangengehouden. Een brand richtte in 1689 schade aan; in 1830 verkocht de familie von Karg-Bebenburg het kasteel aan koning Lodewijk I, en in 1837 liet de regering het bijna vervallen gebouw restaureren.

De naam van het kasteel herinnert aan de 28 maanden durende gevangenschap van Frederik de Schone van Oostenrijk na de slag bij Mühldorf op 28 september 1322, de laatste grote ridderstrijd op Duitse bodem. Vanaf 1926 herdachten de Burgfestspiele deze gebeurtenis met een stuk van Fritz Hacker; in 1997 werd Gefangen in Trausnitz van Peter Klewitz opgevoerd.

Het kasteel ligt op een 448 m hoge heuveltong aan de zuidrand van Trausnitz, boven de Pfreimd. Aan de westzijde is de toegang door een gracht beschermd; de hoge buitenmuren van de woonvleugels vormen de ringmuur, waardoor de binnenplaats smal en besloten is. Sinds een ingrijpende restauratie tussen 1993 en 1997 doet het complex dienst als jeugdherberg.

De faam van het kasteel berust op Frederik de Schone van Oostenrijk, die hier 28 maanden gevangen zat na zijn nederlaag bij Mühldorf op 28 september 1322, de laatste grote ridderstrijd op Duitse bodem. Zijn bewaker was Weichnand, viztum van de Wittelsbachers, een niet-adellijke gunsteling van keizer Lodewijk de Beier.