Burg Alerheim, Kasteelruïne in Alerheim, Duitsland.

Burg Alerheim is een burchtruïne op verhoogd terrein ten zuiden van het dorp, met gedeeltelijk bewaarde oorspronkelijke muren en een poortstructuur. De plaats toont typische kenmerken van middeleeuwse verdedigingsarchitectuur.

De datum van het eerste kasteel is onbekend; in de literatuur wordt een Karolingische burcht verondersteld, en na 1137 hoorde Alerheim bij de rijksburchten. In 1235 hield keizer Frederik II hier zijn opstandige zoon, koning Hendrik (VII), gevangen voordat hij hem naar Apulië overbracht. Rond 1300 bezaten de graven van Truhendingen het, vanaf 1363 het bisdom Eichstätt, en van 1444 tot 1484 de rijksstad Nördlingen. Keizerlijke troepen namen en verwoestten het in 1634.

De naam Alerheim is verbonden met het adellijke geslacht dat hier vanaf 1129 in oorkonden voorkomt: Hartmann von Alerheim was dezelfde persoon als Hartmann von Auhausen, stichter van de dynastie van de heren van Lobdeburg in het Saaledal vanaf 1133. Rond 1150 verschijnt zijn zoon Otto als graaf van Alerheim. Het landgoed herbergt nu een distilleerderij, een kleine brouwerij en een winkel met streekproducten; men kan seminars volgen en het distilleren en brouwen leren kennen.

De plek is geen museumruïne: sinds 1979 hebben de eigenaars de overgebleven muren gerenoveerd en nieuwe gebouwen in dezelfde stijl toegevoegd; vandaag zijn er een distilleerderij, een kleine brouwerij en een kasteelwinkel. Je kunt er seminars volgen en zien hoe er gestookt en gebrouwen wordt. De heuvel, de Schlossberg, ligt ten westen van Alerheim op 455,4 m boven zeeniveau.

In 1235 hield keizer Frederik II zijn opstandige zoon, koning Hendrik (VII), gevangen op de burcht voordat hij hem naar Apulië overbracht; Hendrik stierf in 1242 in het kasteel San Fele in Zuid-Italië. De achthoekige toren op Merians gezicht na 1633 getuigt van de Hohenstaufse uitbouw.