Burg Horkheim, Middeleeuws kasteel in Heilbronn, Duitsland.

Burg Horkheim is een waterburcht aan de westrand van Horkheim, nu deel van Heilbronn. De oudste delen zijn een stenen woontoren van 16 meter en vier verdiepingen en resten van een vijfhoekige ringmuur met twee hoektorens, ooit omgeven door een 10 meter brede gracht. De eerste verdieping bewaart gotische rankenschilderingen en sporen van geschilderde wapens; de tweede heeft Hebreeuwse tekens en resten van renaissance-ornamentiek. Een tweelaags woonhuis met siervakwerk werd in 1550 gebouwd door Volmar Lemlin, wiens wapen en dat van zijn echtgenote, geboren von Rinderbach, naast het jaartal op een hoekstijl staan.

Burg Horkheim werd in 1344 voor het eerst vermeld en behoorde toe aan Eberhard II van Württemberg, die het in 1389 verkocht aan de commanderij Heilbronn van de Duitse Orde. In 1459 gaf de orde het door aan de Heilbronner patriciërsfamilie Lemlin, die het in 1461 onder het opperleenheerschap van de Keurpalts plaatste. Volmar Lemlin en zijn vrouw Agnes vom Bach stichtten op 11 mei 1469 de prebende van de kasteelkapel.

De synagoge in de woontoren werd voor het eerst vermeld in 1725 en bleef tot in de 19e eeuw in gebruik. Een bij restauraties ontdekt fresco toont een Thorakast en een Duitse inscriptie in Hebreeuwse letters. De huidige Schlossgasse heette vroeger Judengasse.

Het kasteel ligt ten westen van de oude dorpskern van Horkheim in laag gelegen grond bij de Neckar en is vanuit het dorp nauwelijks te zien; de 16 meter hoge woontoren is zichtbaar vanaf de rivier en uit het zuidwesten. De gracht is deels gedempt en het droge overgebleven deel doet dienst als tuin. Het terrein is nu particulier bezit, dus grond en gebouwen zijn alleen van buiten te bekijken.

In de jaren 1740 leefden ongeveer 90 mensen van 17 joodse families binnen de kasteelmuren zonder de gebruikelijke beschermingsgeburen te betalen. Deze regeling maakte het kasteel een speciaal toevluchtsoord voor de joodse bevolking van die tijd.