Burg Meiningen, Middeleeuws kasteel in Meiningen, Duitsland

Burg Meiningen is een kasteelruïne op verhoogd terrein met verdedigingsmuren en torens uit de middeleeuwen. De structuur weerspiegelt de verdedigingsarchitectuur van de regio Thuringia, met bouwstijlen die variëren van gotische tot barokke vormen.

De oorsprong van het kasteel is onbekend maar ligt vermoedelijk voor het jaar 1000, toen het een doorwaadbare plaats in de Werra beschermde; in 2012 werden nabij houten paalfunderingen uit die tijd gevonden. In 1008 lieten de bisschoppen van Würzburg het als waterburcht herbouwen. Op 10 augustus 1432 verwoestten inwoners van Meiningen het kasteel, en Lorenz von Bibra liet het van 1509 tot 1511 in renaissancestijl herbouwen. Hertog Bernhard I liet het in 1682 slopen om Paleis Elisabethenburg te bouwen.

De naam „Altes Schloss“ (Oude Slot) duidt het bewaarde hoofdgebouw van de middeleeuwse burcht aan, dat na 1682 als noordvleugel in Slot Elisabethenburg werd opgenomen. De vleugel heet „Bibrabau“ naar bisschop Lorenz von Bibra, die de burcht van 1509 tot 1511 in renaissancestijl liet herbouwen; Otto Hoppe gaf hem in 1859-1861 zijn huidige vorm. Het gebouw huisvest nu het stadsarchief en het staatsarchief van Meiningen.

De vroegere kasteellocatie ligt aan de noordwestrand van de oude binnenstad van Meiningen, op de rechteroever van de Werra bij een oude doorwaadbare plaats. Het bewaarde hoofdgebouw, de Palas, vormt nu de noordvleugel van Schloss Elisabethenburg en huisvest het stadsarchief en het staatsarchief van Meiningen. De gracht werd door de Werra gevoed en de zuidelijke toegang was met een ophaalbrug beveiligd.

De gracht van de burcht werd rechtstreeks door de Werra gevoed en de enige toegang lag in het zuiden achter een ophaalbrug. Bij werkzaamheden nabij het huidige paleis kwamen in 2012 houten paalfunderingen uit de tijd vóór het jaar 1000 aan het licht, een bewijs van de vroegste versterking bij deze doorwaadbare plek.