Burg Windhausen, Middeleeuwse kasteelruïne in Bad Grund, Duitsland

Burg Windhausen is de ruïne van een hooggelegen burcht op 225 m boven zeeniveau bij Windhausen in de Landkreis Göttingen in Nedersaksen. Het trapeziumvormige plateau van 30 × 40 m beslaat het westelijke deel van een heuvelrug en wordt afgescheiden door een 8 m diepe halsgracht. In het noordwesten resteert een 30 m lang, 1,2 m dik en 6 m hoog deel van de ringmuur, in het oosten de stomp van de bergfried met 4,12 m inwendige breedte en een gewelfde kelder.

De burcht wordt voor het eerst vermeld in 1338, toen de heren van Medhem hun aandeel afstonden aan de heren van Oldershausen, die ook pandhouders waren. In de 13e en 14e eeuw gaf de ligging bij de mijnen van Grund en de Thüringer heerweg haar strategische waarde. In 1365 kwam ze tijdens een vete tussen de hertog van Grubenhagen en de landgraaf van Thüringen tijdelijk in Mainzer handen. De burchttoren werd eind 18e eeuw afgebroken.

De naam Windhausen is vanaf 1234 gedocumenteerd via het plaatselijke adellijke geslacht, een tak van de heren van Osterode. De aan het eind van de 18de eeuw afgebroken torenstomp werd de begraafplaats van de familie von Koch, die het kasteel in 1642 had gekocht. Rond 1900 werd het kasteelterrein geëgaliseerd voor een dansvloer, waardoor de huidige twee niveaus van het terrein ontstonden.

De ruïne ligt op 225 m boven zeeniveau bij Windhausen, gescheiden van de heuvelrug door een 8 m diepe halsgracht. In de buurt loopt de Karstwanderweg, een 233 km lange route van Pölsfeld in Saksen-Anhalt naar Förste in Nedersaksen. Het terrein is een archeologisch monument; de bodem is tweeledig en deels verstoord door begravingen.

Rond 1900 werd het burchtterrein geëgaliseerd om een dansvloer te maken, waardoor het huidige terrein twee niveaus kreeg. De toen gebouwde constructies brandden in 1908 af. Nabij de ruïne loopt de Karstwanderweg, een 233 kilometer lang pad van Pölsfeld in Saksen-Anhalt naar Förste in Nedersaksen.