Burgruine Stockenfels, Kasteelruïne in Nittenau, Duitsland.

Burgruine Stockenfels ligt op een granietheuvel en vertoont resten van verdedigingsmuren, een woonttoren en buitenversterkingen die dit plaats eens beschermden. De site heeft gemarkeerde paden en informatieve panelen die de verschillende structurele onderdelen in de ruïne uitleggen.

Het bewaarde metselwerk wijst op een bouw rond 1338 onder hertog Lodewijk de Strenge en zijn opvolger Lodewijk IV, later keizer Lodewijk de Beier, die de burcht van een eigen kapel voorzag. Na 1351 kwam zij aan het Regensburgse patriciërsgeslacht Auer, in 1372 aan de Wittelsbachers. Verwoest in de Dertigjarige Oorlog, verloor zij haar rol als bestuurscentrum aan Fischbach; sinds het begin van de 19e eeuw is zij eigendom van de familie Eckart, nu gravin Gabriele von Drechsel.

De stenen torens en muren van het kasteel tonen de bouwwijzen van middeleeuwse ambachtslieden die met lokaal graniet en kalkmortel werkten. Deze structuren vertellen het verhaal van hoe mensen in die tijd fortificaties in deze regio bouwden.

De ruïne ligt op een granieten kuppe ongeveer 120 meter boven het Regental en is alleen te voet bereikbaar; de klim is steil en de bodem ongelijk. De kernburcht meet 33 bij 13 meter, met de woontoren aan de noordzijde en de lager gelegen voorburcht in het westen. Stevige schoenen zijn raadzaam, want het gesteente is glad na regen.

De Stockenfels-legende noemt de ruïne een „Bierpanscher-Walhalla”: om middernacht opent de dichtgegooide burchtput zich en reikt een ladder tot de torentop, waar duivels brouwers die hun bier verdunden dwingen emmers water door te geven en over de muur te gieten. Genoemde zondaars zijn onder meer de Schwodlbräu van Zangenstein en drie serveersters van het Hofbräuhaus.