Burgruine Stauf, Kasteelruïne in Thalmässing, Duitsland.

De Burgruine Stauf ligt op een langwerpig ovaal plateau van de 535 meter hoge Burgberg boven het dorp Stauf. Van de donjon rest alleen een stomp van 7 × 6 m uit gladde blokken met kraagsteenopeningen, met muren van 1,50 m die aan de oostelijke aanvalszijde verdubbelen. Dertien meter westelijk staan de ruïnes van de vierkante palas, bekleed met bultblokken, waarvan de oostmuur in een woonhuis is opgenomen.

De heren van Stauf verschijnen vanaf 1138 in oorkonden; het kasteel zelf wordt voor het eerst genoemd in 1276, toen Hermann von Stauf het als leen van Lodewijk II, hertog van Beieren, bezat. Rond 1309 verwoestte keizer Hendrik VII het in zijn strijd tegen graaf Everhard van Württemberg. In 1328 en opnieuw in 1355 werd herbouw toegestaan, en in 1366 was het kasteel hersteld. Hertog Lodewijk de Rijke van Beieren verwoestte het in 1460 tijdens zijn conflict met markgraaf Albrecht Achilles, waarna het in puin bleef liggen.

De naam Stauf komt van het adellijke geslacht Herren von Stauf, dat vanaf 1138 in oorkonden voorkomt en het kasteel als leen van de paltsgraven bij de Rijn hield. De ruïne is nog eigendom van de nazaten van Josef Drexel en niet te bezoeken; het dorp Stauf eronder ontstond uit de na 1460 verplaatste ambtszetel.

De Burgruine Stauf ligt op de 535 meter hoge Burgberg boven het dorp Stauf, maar de ruïne is particulier bezit en niet te bezoeken. Het terrein staat geregistreerd als Bodendenkmal D-5-6833-0221; het plateau met de resten bekijkt men daarom van buitenaf of vanaf de omliggende paden, zonder het te betreden.

Het kasteel is niet te bezoeken: het bleef particulier bezit sinds 1909, toen de familie Miehling de grond kocht, die later naar Josef Drexel ging, wiens nakomelingen de ruïne nog steeds bezitten. Van de donjon rest alleen een stomp van 7 bij 6 meter, met muren van 1,50 meter dik die aan de oostelijke aanvalszijde dubbel zo dik zijn.