Burg Sichelnstein, Kasteelruïne in Staufenberg, Duitsland

Burg Sichelnstein is een hellingburcht op ongeveer 325 m boven zeeniveau, noordelijk boven het dal van de Ingelheimbach. De bewaarde ringmuur van 7 tot 10 m hoog volgt een hoefijzervormige plattegrond die naar het westen open is; alle binnenmuren ontbreken. De toegang ligt in het oosten en voert door een gotische spitsboogpoort; de ophaalbrug en de toegang tot de poort verdwenen meer dan 100 jaar geleden.

De bouwdatum van de burcht is niet overgeleverd; een veldslag bij Merseburg in 933 noemt voor het eerst een Wittilo von Sichelnstein, maar een stichting is niet bewezen. In 1372 liet hertog Otto de Quade de burcht opnieuw versterken en viel van hieruit Hessen binnen; in 1374 stond hij haar met het ambt aan Hessen af. Daarna werd zij meermaals verpand en wisselde van eigenaar; nog in 1557 leverden dertien dorpen hun graancijns aan het ambt. Haar verwoesting is niet overgeleverd, vermoedelijk in de Dertigjarige Oorlog.

De namen Sichelnstein en Sensenstein, sikkel en zeis, verwijzen naar de vroegere Brunswijkse-Hessische grens: volgens de legende noemde hertog Otto de Quade zijn burcht spottend naar de sikkel om de Hessische graanroof te bespotten, waarop landgraaf Hermann antwoordde met de grotere zeis. Twee zilveren sikkels en een marmeren zuil staan nog in de wapens van Sichelnstein en Staufenberg.

Het terrein is gemakkelijk bereikbaar en geschikt voor een wandeling door het bosgebied. Het is verstandig om stevig schoeisel te dragen en de paden te respecteren, omdat sommige gedeelten oneffenaardig zijn.

Na de verlating van het kasteel hebben lokale bewoners stenen uit de muren afgebroken en hergebruikt voor de bouw van huizen in de buurt. Deze praktijk toont hoe de gemeenschap de structuur een tweede leven gaf in hun eigen woningen.