Osterburg, Middeleeuwse kasteelruïne en archeologische vindplaats in Bischofsheim an der Rhön, Duitsland.

Osterburg is de ruïne van een hoogteburcht op de 714 meter hoge berg Osterburg ten westen van Bischofsheim an der Rhön. De in 1897 blootgelegde, zuiver romaanse plattegrond meet 114 bij 70 meter; trappen en muurresten zijn bewaard, en het bos heeft het vroegere burchtareaal overwoekerd.

Rond 1200 wordt een Reinhold von der Osterburg vermeld, en een Engelhard von Osterburg trad op als getuige in oorkonden van 1217 en 1230. In 1231 hield Boto von Eberstein een hoeve op de Osterburg in leen. De bezitters lagen voortdurend in conflict met abt Bertho II van Fulda, en de burcht werd waarschijnlijk rond 1270 verwoest bij de verwoesting van Bischofsheim door de abt van Fulda. Rond 1600 werd hij alleen nog als puinhoop vermeld.

De naam « Osterburg » betekent « oostburcht ». Volgens de legende vond een knecht van een boerderij op de Kreuzberg een verborgen schat en bouwde de burcht, waarmee hij de eerste ridder werd. Tegenwoordig liggen de resten van muren en trappen onder het bos dat de plek heeft overwoekerd.

De ruïne ligt op de 714 meter hoge top van de Osterburg-heuvel ten westen van Bischofsheim an der Rhön en is alleen te voet door het bos bereikbaar; er loopt geen weg naar boven. De in 1897 blootgelegde muurresten beslaan een plattegrond van ongeveer 114 bij 70 meter. De bergfried, in 1909 tot uitzichttoren verbouwd, werd later opgeblazen omdat beklimming levensgevaarlijk was geworden; men bekijkt het terrein daarom vanaf de grond.

De muren werden in 1897 ontdekt bij de aanleg van een houtafvoerweg; boswachter Fuchs liet toen de zuiver romaanse plattegrond vrijleggen, 114 meter lang en 70 meter breed. Het terrein bood plaats aan drie tot vier ridders die in afzonderlijke hoven binnen de ring woonden. De vondsten van de opgravingen worden in Bischofsheim in de Osterburg-collectie bewaard.