Burg Liebau, Middeleeuwse kasteelruïne in Pöhl, Duitsland

Burg Liebau is de ruïne van een sporkasteel op een vlakke rotsrichel aan de rechterdalhelling van de Elster, ten zuidwesten van het dorp Liebau in de gemeente Pöhl. Het bijna driehoekige plateau van 50 bij 30 meter droeg vermoedelijk een verdedigbare woontoren, een poorttoren en een ringmuur met weeromgang. Twee ongeveer 5 meter brede en 2 meter diepe doorsnedegrachten werden in de rots gehakt, en een 20 tot 25 meter brede halsgracht met ophaalbrug beschermde de oostzijde.

Kasteel Liebau wordt voor het eerst vermeld in 1327 als „castrum lubawe”. In de 14e eeuw ruilde de Plauense vogt Hendrik de Oudere het kasteel, onder andere bezittingen, met de Wettiners. In 1441 was het in bezit van de familie Doelau, die het tussen 1500 en 1550 in renaissancestijl liet verbouwen. In 1640 plunderden Zweedse huurlingen het kasteel en staken de traptoren in brand; na 1742 verviel het tot ruïne.

De plek draagt een naam met Slavische wortels die vandaag nog steeds deel uitmaakt van de lokale identiteit. De ruïne getuigt van hoe adellijke families het landschap hebben gevormd en zich met deze heuvelachtige plaats verbonden voelden.

Burg Liebau ligt op een vlakke rotsrichel aan de rechterdalhelling van de Elster, ten zuidwesten van het dorp Liebau in de gemeente Pöhl en ongeveer 2 km ten noorden van de Pöhl-stuwdam. De ruïne is een beschermd archeologisch monument; de paden zijn niet gemarkeerd en de bodem is oneffen, stevig schoeisel is aan te raden. 300 m ten zuiden van het dorp, aan het einde van het Rittergutspark, ligt de Burgstall Alt-Liebau, een afzonderlijke middeleeuwse plek zonder schriftelijke vermeldingen.

Een opvallende verdedigingsgracht snijdt door de rots zelf, het resultaat van intensief werk in de loop van de tijd. Deze uitgehakte depressie toont hoeveel inspanning nodig was om de positie tegen aanvallen te versterken.