Burgruine Lichtenstein, Middeleeuwse kasteelruïne bij Pommelsbrunn, Duitsland.

De Burgruine Lichtenstein is een ruïne van een hoogteburcht op een uitloper van de Schleußberg op 507 meter boven zeeniveau, ongeveer 1.080 meter ten noordwesten van de Sankt-Lorenzkerk in Pommelsbrunn. De middeleeuwse resten, vooral die van de benedenburcht, zijn overwoekerd en sterk in verval. Rond 1855 werd op de bovenburcht een pseudoruïne gebouwd met bestaand muurwerk, en in de benedenburcht een Engelse landschapstuin aangelegd.

Kasteel Lichtenstein wordt voor het eerst vermeld in 1270 via een ministerialis genaamd Heinrich von Lichtenstein. In 1349 kwam het aan de Wittelsbachse paltsgraven, en in 1353 werd het verpand aan koning Karel IV, die er een Boheems bestuurskantoor vestigde. In juni 1421 werd het tijdens de Beierse Oorlog ingenomen en verwoest. In 1503 werd het beschreven als een oud vervallen kasteel, en in 1851 verkocht de Beierse staat het aan Paul Wilhelm Freiherr Ebner von Eschenbach, die rond 1855 een pseudo-ruïne op de bovenburcht liet bouwen.

De naam Lichtenstein komt van het ministeriaalgeslacht van Heinrich von Lichtenstein, vermeld in 1270; Agnes Lichtensteinerin verschijnt in 1297. De familie diende het Rijk en was verbonden met de Schenken von Reicheneck. Rond 1855 liet Paul Wilhelm Freiherr Ebner von Eschenbach op de bovenburcht een pseudoruïne bouwen met bestaand muurwerk en legde in de benedenburcht een Engelse landschapstuin aan, die nu is verwilderd.

De ruïne ligt op 507 meter boven zeeniveau op een uitloper van de Schleußberg, ongeveer 1.080 meter ten noordwesten van de Sankt Lorenz-kerk in Pommelsbrunn. Ze is vrij toegankelijk en dient als uitzichtpunt over de dalen van de Pegnitz en de Högenbach. Verschillende wandelpaden voeren omhoog vanuit Pommelsbrunn en omgeving. De middeleeuwse resten, vooral die van de benedenburcht, worden sterk bedreigd door verval.

In 1353 werd het kasteel verpand aan Karel IV, koning van Duitsland en Bohemen, die hier een Nieuw-Boheems bestuurskantoor vestigde. Het garnizoen bestond uit een beheerder, twee bereden soldaten, vier wachters, zes voetsoldaten, een torenwachter en een poortwachter. In 1373 verkocht Karel het kasteel aan de Beierse hertogen om de aankoop van de Mark Brandenburg te bekostigen.