Burgruine Kallmünz, Middeleeuwse kasteelruïne in Kallmünz, Duitsland.

De Burgruine Kallmünz ligt op de 433 m hoge Schlossberg boven de samenvloeiing van de Vils en de Naab. De kernburcht ligt op de punt van de richel: een ronde bergfried van 20 m met een hoge ingang op 8 m, muren van etwa 2,3 m dik in kalksteenblokken, en de veelhoekige tweelaagse palas met gekoppelde rondboogvensters, twee ridderzalen en een noordelijk aangebouwde burchtkapel. Een sikkelvormige wal, de Ungarnwall, snijdt de richel naar het noorden af.

Het kasteel wordt voor het eerst als bezit van de Wittelsbachers genoemd in het huisverdrag van Pavia van 1329; in 1358 mocht Ruprecht I het aflossen en vanaf 1361 liet hij er bouwen. Beierse troepen staken het in 1504 in brand, keizerlijke troepen plunderden het in 1633 en Zweedse troepen verwoestten het in 1641 door brand. Vanaf 1793 behoorde de ruïne toe aan de gemeente.

De stenen en bogen die nog overeind staan vertonen kenmerken van de middeleeuwse gotische stijl. Ze laten zien hoe burgen werden gebouwd en hoe mensen daar leefden.

De klim naar de ruïne volgt een pad op de Schlossberg; in 2013 stuitte het plan om de route te frezen en opnieuw te verharden op verzet, omdat het een duizend jaar oud archeologisch monument zou aantasten. De 20 meter hoge bergfried is op zondagen en feestdagen te beklimmen tijdens de zomeropeningstijden van het burchtcafé onder de ruïne. De plek hoort bij de meer dan 40 burchten die rond Regensburg door de Burgensteige met elkaar verbonden zijn.

De ringmuur met halfronde torens, ongeveer 1,2 meter dik, wordt toegeschreven aan werkzaamheden die paltsgraaf Ruprecht I in 1351 op het kasteel liet uitvoeren. De ronde bergfried is 20 meter hoog, de muren zijn circa 2,3 meter dik en de hoge ingang ligt 8 meter boven de grond.