Burg Hatzfeld, Middeleeuwse kasteelruïne in Hatzfeld, Duitsland.

Burg Hatzfeld is een kasteelruïne in Hatzfeld bestaande uit bewaarde stenen muren en funderingen op verhoogd terrein. De overblijfselen tonen de structuur van een voormalige verdedigingsvesting met meerdere nog zichtbare muursecties, wat de omvang en oorspronkelijke indeling van de sterkte onthult.

Het kasteel, voor het eerst vermeld in 1282, werd door de heren van Hatzfeldt gebouwd op een rotsrichel aan de overkant van de Eder, tegenover hun oorspronkelijke hof in Nieder-Hatzfeld. In 1311 moesten zij het als leen aan Hessen opdragen, terwijl het stadsgerecht in het dal, in 1340 gesticht, leenroerig bleef aan het aartsbisdom Mainz. Een Hessisch beleg in 1379 beschadigde delen van het kasteel, maar veroverde het niet. Al in de 16e eeuw verviel het, in 1570 deels verlaten, en in 1842 werden delen afgebroken.

De naam Hatzfeld is verbonden met de familie die het kasteel als Ganerbschaft bezat, een gezamenlijke erfenis onder verwanten; in 1383 kwam het zelfs tot wederzijdse gevangenneming, beslecht met Burgfrieden. Die van 1331 stond een tweede woonhuis naast het bestaande toe, die van 1419 regelde de Burghut, de gewapende wacht. Bij opgravingen gevonden gewandspangen, kleifiguren en vaten getuigen van het leven in de vesting.

De ruïne ligt op een berghelling op 435 m boven zeeniveau, ten oosten van Hatzfeld boven het Edertal, dus de toegang loopt bergop. De Verein für Burg- und Heimatgeschichte Hatzfeld legt de site sinds 1991 geleidelijk vrij en restaureert haar; delen van de muren en fundamenten zijn vrijgelegd, andere stukken zijn nog begroeid.

Het kasteel was een Ganerbschaft, een gezamenlijke erfenis van verschillende familietakken, wat tot conflicten leidde: in 1383 namen verwanten elkaar zelfs gevangen. De Burgfrieden van 1331, 1383, 1419, 1491, 1497 en 1545 verdeelden de gebouwen en regelden de gewapende bewaking, de Burghut.