Burgruine Haltenberg, Kasteelruïne en uitkijktoren in Scheuring, Duitsland

Burgruine Haltenberg is de ruïne van een hoogteburcht op de steile oever van de Lech tussen Scheuring en Kaufering. De rechthoekige hoofdburcht wordt in het noorden en oosten beschermd door een dubbel grachtensysteem; het plateau wordt omringd door de buitenmuren van het voormalige slot, met boven een sokkel van Nagelfluh nog een bakstenen verdieping. In de zuidoosthoek staat de machtige ronde Romaanse bergfried van grote Nagelfluh-blokken, met een diameter van 9 meter en een hoogte van ongeveer 18 meter.

Konrad von Haltenberg verschijnt in 1260 in een oorkonde als ministeriaal van Konradin, de laatste Staufer; later dienden leden van de familie ook de hertogen van Beieren. Begin 15e eeuw verwierf een hertog de helft van het kasteel en verkocht die in 1425 aan de Augsburgse patriciër Peter Rehlinger, wiens familie spoedig het hele kasteel bezat tot in het vroege 17e eeuw. In 1612 kocht de latere keurvorst Maximiliaan I het en liet het ombouwen tot jachtslot; na het einde van de grote hofjachten in de 18e eeuw werd het slot grotendeels afgebroken. Het district Landsberg am Lech kocht de hoofdburcht in 1982 en begon met de restauratie.

De aan Sint-Erasmus gewijde kasteelkapel stond tussen de hoofdburcht en de voorburcht en was na de Tweede Wereldoorlog nog grotendeels intact. Rond 1960 viel er een Nagelfluh-blok uit de bergfried en verbrijzelde het dak; later stortte het gewelf in. De ruïne is nu beschermd door een noodkap, en uit het puin zijn resten van het Wessobrunner stucwerk geborgen.

De ruïne is vrij toegankelijk; de toren kan alleen worden beklommen na voorafgaande aanmelding in Landsberg am Lech. De hoofdburcht betreedt men aan de noordzijde via een opgeworpen dam die uitzicht biedt op het dubbele grachtensysteem. De voormalige economische binnenplaats in de voorburcht is particulier bezit en wordt als boerderij geëxploiteerd.

De oorspronkelijke versterking was aan drie zijden beschermd door een dubbel grachtensysteem dat haar scheidde van de steile Lech-oever. De sporen van deze twee grachten zijn vandaag nog zichtbaar in de grond rondom de toren.