Grenzau Castle, Middeleeuws kasteel in Höhr-Grenzhausen, Duitsland.

Grenzau Castle is een stenen vesting gebouwd op ongeveer 250 meter hoogte en ontworpen met twee binnenhoven en meerdere verdedigingsringen. De structuur omvat interne en externe gebieden die aantonen hoe middeleeuwse verdedigingswerken waren georganiseerd en gebouwd.

Hendrik I van Isenburg bouwde het kasteel rond 1210 als Burg Gransioie, Oudfrans voor 'grote vreugde'. Een oorkonde van 6 januari 1213 vermeldt het voor het eerst en stelt dat de Isenburgs de rechten van de abdij van Laach hadden geschonden. Aartsbisschop Boudewijn van Trier veroverde het in 1346 tijdens de Grenzau-twist; in 1635 staken Franse troepen het in brand en in 1664 kwam het terug aan het keurvorstendom Trier.

De naam Grenzau komt van het Oudfranse Gransioie ("grote vreugde"), vermeld als Gran Joie in 1238 en La Grange in 1525. De kasteelkapel diende de inwoners van Grenzau tot ze in 1788 werd afgebroken en elders herbouwd. Sinds 1953 beheren architect Hans Spiegel en zijn nazaten de ruïne; Spiegel bracht er zijn verzameling keramiek uit het Kannenbäckerland onder.

De kasteelruïne ligt op een beboste uitloper op 250 m boven zeeniveau bij Höhr-Grenzhausen. De driehoekige bergfried en de palasruïne aan de westzijde bereikt men over oneffen terrein; stevig schoeisel helpt op de hellingen en in de grachten. Het terrein wordt beheerd door een familiemaatschappij van de nazaten van architect Hans Spiegel, die het in 1953 kocht.

De driehoekige bergfried is 32 meter hoog en vier verdiepingen tellend; hij is de enige in zijn soort onder Duitse kastelen. De vorm kan samenhangen met de band van bouwheer Hendrik I van Isenburg met het gravenhuis Peilstein, dat bezittingen had in Neder-Oostenrijk en Stiermarken, waar zulke bouwvormen gangbaar waren.