Bumannsburg, Middeleeuwse archeologische locatie in Rünthe, Bergkamen, Duitsland.

Bumannsburg is een tweedelige ringwalversterking aan de zuidelijke oever van de Lippe in Bergkamen-Rünthe. De bijna rechthoekige kern, ongeveer 120 bij 80 meter, is alleen aan de oostzijde bewaard als een drie meter hoge aarden wal. De grotere buitenburcht van circa 4,9 hectare had een hoofdwal, twee voorwallen en grachten; daar zijn in 1898 twee putten blootgelegd.

De Bumannsburg is een Karolingisch-Ottoniaanse walburcht van ongeveer vijf hectare, waarschijnlijk ontstaan in de Saksenoorlogen van Karel de Grote (772–802). Ze is genoemd naar een boerderij die tot 1847 binnen de wallen stond. De opgravingen van 1898 onder Carl Schuchhardt en van 1978 legden twee putten en een goed bewaarde houten kistconstructie onder een wal bloot. De vondsten omvatten Pingsdorf-aardewerk rond 900 en scherven van kogelpotten uit de 10e tot 12e eeuw. In de 13e eeuw diende ze als vluchtburcht; op 5 juli 1990 werd ze ingeschreven in de monumentenlijst van Bergkamen.

De naam komt van een boerderij die tot 1847 binnen de wallen stond; de plek wordt in geen enkele schriftelijke bron genoemd. Opgravingen in 1898 en 1978 legden twee putten en een goed bewaard houten kastenwerk onder een wal bloot. Het aardewerk omvat Pingsdorfer scherven rond 900 en kogelpotten uit de 10e tot 12e eeuw.

De site is vrij toegankelijk en kan van buiten af worden bekeken, met enkele aardwerken en grachten nog duidelijk zichtbaar. De stad Bergkamen biedt informatie en begeleiding voor bezoekers die meer willen weten over de opgravingen en vondsten.

Pollenstudies uit 2006 onthulden hoe de landschapsvegetatie in drie verschillende fasen gedurende duizend jaar veranderde. Deze botanische sporen zijn vandaag onzichtbaar maar onthullen hoeveel het gebied rond het fort in de loop der tijd is getransformeerd.