Burg Adorf, Middeleeuwse kasteelruïne in Adorf, Duitsland

Burg Adorf is een verdwenen waterkasteel in het centrum van Adorf, waarvan slechts enkele resten van de ringmuur over zijn. De plek werd beschermd door grachten die door de Wirme werden gevoed; het kasteelgoed omvatte later een herenhuis, een branderij, een brouwhuis, schuren, stallen, een keukentuin en een vijver binnen de ringmuur.

De site begon als een stenen huis (Kemenate) met watergrachten gevoed door de Wirme, in de 13e eeuw gebouwd door de heren van Athorpe. In 1368 waren de heren van Dalwigk eigenaar; in 1468 kochten de graven van Waldeck het van Johann von Huck. In 1816 werden de grachten gedempt en de vestingwerken afgebroken voor een nieuw herenhuis.

De naam Adorf komt van de burcht en het adellijke geslacht dat zich ernaar noemde: Hermann von Adorf, vermeld in 1326, en zijn broers waren de eersten van de tak von Padberg die zich naar burcht en dorp Adorf noemden. Het dorp werd in 1120 voor het eerst vermeld, toen graaf Erpo von Padberg zijn bezit als leen opdroeg aan aartsbisschop Frederik van Keulen.

De plek bevindt zich in het centrum van Adorf en is gemakkelijk te voet bereikbaar vanuit het centrum van de stad. De ruïnes zijn te allen tijde opengesteld voor bezichtiging, en een wandeling over het terrein stelt je in staat de verschillende funderingsgebieden te verkennen.

De grachten werden gevoed door de beek Wirme, niet door een rivier. In 1816 verkocht Carl von Vultée het kasteel aan Heinrich Christian Graubner, die de grachten liet dempen en de vestingwerken en het kasteelhuis liet afbreken; op die plaats werd een herenhuis gebouwd.