Burg Erprath, Middeleeuws kasteel in Weckhoven, Neuss, Duitsland

Burg Erprath is een tweedelige motte-ruïne bij de monding van de Gillbach in de Erft, ongeveer 850 meter ten westen van de St.-Pauluskerk in Weckhoven. De hoofdburcht bestaat uit een vier meter hoge heuvel met een diameter van 18 meter aan de basis en een bewaard gebleven 4,8 meter hoog, 6,5 meter lang muurstuk van de woontoren aan de zuidzijde. De voorburcht lag 20 meter zuidwestelijk op een plateau van 20 bij 30 meter en een tot twee meter hoog, met aan de zuidoostzijde een vijf tot zeven meter brede, nu moerassige gracht.

Burg Erprath werd in de 13e eeuw gebouwd als zetel van de heren van Erprath, wier zelfstandige heerlijkheid in 1391 als „Erproide” wordt genoemd. Na het uitsterven van de familie in de 14e eeuw kwam het bezit aan de graven van Virneburg. Op 21 december 1405 verkocht Ruprecht von Virneburg het kasteel aan de Keulse aartsbisschop Friedrich III von Saarwerden; daarna diende het tot de verwoesting in de Truchsessische Oorlog in 1586 als landskasteel van Keur-Keulen.

De woonttoren werd gebouwd met behulp van Romeins sloopmateriaal, een gebruikelijke praktijk in de Middeleeuwen wanneer bouwers oud steen en baksteen hergebruikten. Deze aanpak toont hoe kasteelheren sporen van eerdere beschavingen in hun nieuwe structuren integreerden.

De plaats ligt ongeveer 850 meter ten westen van de kerk Sint-Paulus in Weckhoven en is gemakkelijk te herkennen op de plek waar de rivieren samenkomen. Bezoekers moeten rekening houden met oneven grond en zouden weerbescherming mee moeten nemen, omdat de ruïne in open terrein ligt.

Opgravingen in 1984 brachten de resten van een houten brug en eiken palissadehek aan het licht die het hoofdkasteel met zijn buitenste fortificatie verbonden. Deze archeologische vondsten tonen hoe het terrein in afzonderlijke verdedigingszones was ingedeeld.