Burg Erprath

Burg Erprath is een kasteelruïne bij Weckhoven die werd gebouwd als middeleeuwse vesting op de samenvloeiing van de rivieren Gillbach en Erft. De overgebleven resten tonen een heuvel van ongeveer vier meter hoog met ongeveer 18 meter in doorsnee en een zuidelijke muurzijde die nog ongeveer 4,8 meter omhoogrijst.

Het kasteel werd opgericht in 1166 en ging later van de familie Erprath over op de graven van Virneburg voordat het in 1405 aan aartsbisschop Friedrich III werd verkocht. Deze reeks eigendomswisselingen weerspiegelt de politieke verschuivingen in de middeleeuwse Lager-Rijnstreek.

De woonttoren werd gebouwd met behulp van Romeins sloopmateriaal, een gebruikelijke praktijk in de Middeleeuwen wanneer bouwers oud steen en baksteen hergebruikten. Deze aanpak toont hoe kasteelheren sporen van eerdere beschavingen in hun nieuwe structuren integreerden.

De plaats ligt ongeveer 850 meter ten westen van de kerk Sint-Paulus in Weckhoven en is gemakkelijk te herkennen op de plek waar de rivieren samenkomen. Bezoekers moeten rekening houden met oneven grond en zouden weerbescherming mee moeten nemen, omdat de ruïne in open terrein ligt.

Opgravingen in 1984 brachten de resten van een houten brug en eiken palissadehek aan het licht die het hoofdkasteel met zijn buitenste fortificatie verbonden. Deze archeologische vondsten tonen hoe het terrein in afzonderlijke verdedigingszones was ingedeeld.