Epprechtstein Castle, Middeleeuwse kasteelruïne op de Epprechtstein berg, Beieren, Duitsland

De burcht Epprechtstein is een ruïne op de onbeboste top van de 782,1 m hoge Epprechtstein, op een langgerekte granietplaat met steil aflopende zijden. Bewaard is het voormalige woontoren, van waar een trap naar een in 1982 gebouwd houten uitkijkplatform leidt. Van daar strekt het uitzicht zich over de Waldsteinrug, naar de Großer Kornberg, Schwarzenbach an der Saale, Oberkotzau en Hof en zuidwaarts tot de Kösseine.

Epprechtstein wordt in 1248 voor het eerst vermeld, in een schenkingsakte van hertog Otto II van Meranië die een Eberhardus de Eckebretsteine noemt. In 1308 beleende koning Hendrik VII de broers Ulrich, Hendrik en Nickel Sack met de burcht, met de Wilds als mede-eigenaren; in 1337 gaf keizer Lodewijk IV een klein aandeel aan voogd Hendrik van Plauen. De burggraven van Neurenberg bestormden het kasteel in 1352 en kochten het in 1355/1356, waarna het zetel van een Amtmann in het Sechsämterland werd. In de 16e eeuw verwoestten troepen van voogd Hendrik van Plauen de burcht.

De plek draagt de naam van de berg waarop hij staat en wordt gewaardeerd door bezoekers die uitzichten van boven zoeken. Het maakt deel uit van de lokale identiteit en trekt mensen aan die de geschiedenis van de regio willen verkennen.

De ruïne staat op de onbeboste top van de Epprechtstein, 782 m hoog, boven Kirchenlamitz. Via een trap op het oude woontorengebouw komt men op het houten uitkijkplatform uit 1982. 250 meter zuidoostelijk ligt de diensthut van de bergredding van Kirchenlamitz.

De ruïne werd eind 18e eeuw onderzocht door de lokale historicus Johann Theodor Benjamin Helfrecht en de cartograaf Johann Christoph Stierlein; de schilder Georg Könitzer maakte een lithografie van de ruïne. Ongeveer 250 meter ten zuidoosten van de top staat de diensthut van de bergreddingsploeg van Kirchenlamitz.