Burg Dorfelden, Middeleeuwse kasteelruïne in Niederdorfelden, Duitsland.

Burg Dorfelden is de ruïne van een waterburcht op een kunstmatig opgeworpen heuvel in Niederdorfelden, ten noorden van Hanau. De Nidder stroomt om de heuvel en voedt de ringvormige gracht rond het hele terrein. In het noorden en noordwesten zijn delen van de ringmuur bewaard, met resten van gebouwen aan de binnenzijde van de noordmuur. Een ronde toren resteert, met onderaan buckelquader, vermoedelijk uit de tweede helft van de 12e eeuw; de resten van een tweede ronde toren liggen omgevallen aan de voet van de heuvel.

Kasteel Dorfelden wordt voor het eerst vermeld in 1234, toen Reinhard III van Dorfelden en zijn broer Heinrich hun erfenis verdeelden; het geslacht is vanaf 1166 bekend. De opvolgers van Reinhard noemden zich naar Hanau, en in 1288 kocht Ulrich I van Hanau het kasteel terug nadat het aan de Falkensteins, Weinsbergs en Rienecken was gekomen. In 1333 gaf Ulrich II het als leen aan hertog Rudolf van Saksen, die een versterkte plek op een dagreis van Frankfurt nodig had voor de tochten naar de koningsverkiezingen. Later ging het over naar de Junkerhof, diende het als steengroeve en verviel het; eind 20e eeuw begonnen de verstevigingswerken.

De naam Dorfelden gaat terug op Turinfelde, dat in 767 wordt vermeld, terwijl het kasteel pas in 1234 in documenten verschijnt. In 1333 gaf Ulrich II van Hanau het kasteel als leen aan hertog Rudolf van Saksen, omdat de Saksische keurvorst een versterkte plaats nodig had op ongeveer een dagreis van Frankfurt, waar de Rooms-Duitse koningen werden gekozen en later gekroond. Later ging het over naar de Junkerhof en diende het als steengroeve.

Wandelpaden van het noordelijk gedeelte van het oude dorfcentrum van Niederdorfelden brengen bezoekers rechtstreeks naar de kasteel. De routes zijn duidelijk en gaan door aantrekkelijke gebieden in de buurt.

De ronde gracht, gevoed door de Nidder, omringt de hele heuvel, maar de rivier stroomt ook rond de kunstmatig opgeworpen burchtheuvel zelf. De bewaarde ronde toren heeft onderaan buckelquaders, vermoedelijk uit de tweede helft van de 12e eeuw; de resten van een tweede ronde toren liggen omgevallen aan de voet van de heuvel.