Brixplatz, Openbaar plein en park in Westend, Duitsland

Brixplatz is een park van 2,1 hectare in het Berlijnse Westend, tussen 1919 en 1922 aangelegd door stadsgardendirecteur Erwin Barth op het terrein van een voormalige grindgroeve. Het ontwerp volgt de bestaande laagte, met hoogteverschillen tot 14 meter, een rotsformatie aan de oostzijde die de kalkrotsen van Rüdersdorf nabootst, zwerfkeien, een grindgroeve met grove dennen en een kunstmatige vijver in het midden.

Het terrein werd aanvankelijk Sachsenplatz genoemd in 1909 en werd later heringericht door Erwin Barth tussen 1919 en 1922 nadat de Eerste Wereldoorlog de originele plannen had vertraagd. De ontwerper gebruikte opzettelijk de natuurlijke landvorm om de parkaanleg te creëren.

De naam herinnert aan Josef Brix, rector van de Technische Hochschule Charlottenburg, aan wie het vroegere Sachsenplatz op 31 juli 1947 werd gewijd. Een gedenkplaat bij de ingang citeert het begin van Joachim Ringelnatz' gedicht 'Am Sachsenplatz: Die Nachtigall'; de cabaretier woonde van 1930 tot zijn dood in 1934 op Sachsenplatz 11.

Het park is gemakkelijk te voet te verkennen, met paden die verschillende gebieden met elkaar verbinden en langs het meer lopen. De verschillende hoogteverschillen creëren natuurlijke uitzichtpunten en maken het terrein interessant om te verkennen.

Het park werd aangelegd op een voormalige grindkuil, en de natuurlijke hoogteverschillen tot 14 meter werden opzettelijk in het ontwerp verwerkt. Deze hoogteverschillen maken het wandelen door de ruimte dynamischer dan in vlakkere parken in de stad.